Sąd Najwyższy

IV KK 466/25

wyrok SN z dnia 2026-03-11

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 466/25
Data orzeczenia2026-03-11
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Jerzy Grubba, SSN Jacek Błaszczyk, SSN Włodzimierz Wróbel, SSN Jerzy Grubba (przewodniczący), SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca), SSN Włodzimierz Wróbel (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

IV KK 466/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 11 marca 2026 r. SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Jacek Błaszczyk SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) Protokolant Kamila Zacharz przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Marka Zajkowskiego, w sprawie M.B. ukaranego z art. 119 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 11 marca 2026 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Tychach z dnia 30 lipca 2025 r., sygn. akt II W 517/25, uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Rejonowemu w Tychach do ponownego rozpoznania. Sądowi Jacek Błaszczyk Jerzy Grubba Włodzimierz Wróbel UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Tychach wyrokiem nakazowym z dnia 30 lipca 2025 r. (sygn. akt II W 517/25), uznał obwinionego M.B. za winnego tego, że w dniu 26 maja 2025 r. o godz. 10:00 w T. przy ul. [...] w sklepie L. dokonał kradzieży odkurzacza o wartości IV KK 466/25 2 799 zł na szkodę L. Sp. z o.o., to jest wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. Za ten czyn, na podstawie art. 119 § 1 k.w., Sąd wymierzył obwinionemu karę 21 dni aresztu. Ponadto, na mocy art. 119 § 4 k.w., Sąd zasądził od obwinionego na rzecz L. Sp. z o.o. obowiązek zapłaty kwoty 799 zł tytułem równowartości skradzionego mienia Powyższy wyrok nakazowy uprawomocnił się bez wniesienia sprzeciwu przez strony. Kasację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając orzeczenie w całości na niekorzyść obwinionego M.B. Skarżący zarzucił zaskarżonemu wyrokowi rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisu prawa procesowego, tj. art. 93 § 1 zd. 1 k.p.w., polegające na wymierzeniu obwinionemu wyrokiem nakazowym za wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. kary 21 dni aresztu, podczas gdy orzeczenie tej kary w trybie nakazowym jest prawnie niedopuszczalne. Podnosząc ten zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tychach. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego orzeczenia. Analiza akt sprawy oraz treść wydanego wyroku nakazowego prowadzą do jednoznacznego wniosku, iż Sąd Rejonowy w Tychach procedował z rażącym naruszeniem przepisów o postępowaniu nakazowym w sprawach o wykroczenia. Zgodnie z brzmieniem art. 93 § 1 k.p.w., sąd na posiedzeniu może wydać wyrok nakazowy w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie nagany, grzywny albo kary ograniczenia wolności. Katalog kar, które mogą zostać orzeczone w tym szczególnym trybie, ma charakter zamknięty i nie obejmuje kary aresztu. Kara ta, jako najsurowsza w systemie prawa wykroczeń, wiąże się z pozbawieniem wolności obwinionego, co determinuje konieczność zachowania wyższych standardów proceduralnych, właściwych dla trybu zwyczajnego, w tym zagwarantowania obwinionemu prawa do obrony na rozprawie przed sądem. W realiach niniejszej sprawy Sąd Rejonowy, uznając okoliczności czynu za niebudzące wątpliwości, zdecydował o wydaniu wyroku nakazowego, jednocześnie jednak wymierzył M.B. karę 21 dni aresztu. Takie rozstrzygnięcie stanowi rażącą IV KK 466/25 3 obrazę art. 93 § 1 k.p.w., gdyż Sąd orzekł karę, której w wybranym trybie procesowym orzec mu nie było wolno. Bez znaczenia dla oceny tego uchybienia pozostaje fakt, iż art. 119 § 1 k.w., stanowiący podstawę prawną skazania, przewiduje w swojej sankcji karę aresztu. Uprawnienie sądu do wymierzenia kary określonego rodzaju jest bowiem ściśle powiązane z formą procedowania – jeżeli sąd uznaje, iż stopień społecznej szkodliwości czynu lub względy prewencyjne wymagają orzeczenia kary aresztu, jest on zobligowany do skierowania sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych, a nie w trybie nakazowym. Stwierdzone uchybienie miało oczywisty i istotny wpływ na treść wyroku, gdyż doprowadziło do nałożenia na obwinionego kary prawnie niedopuszczalnej w danym trybie, co narusza fundamentalne zasady rzetelnego procesu. Uwzględnienie kasacji wniesionej na niekorzyść obwinionego było w tym przypadku konieczne, gdyż orzeczenie o karze aresztu w wyroku nakazowym jest dotknięte wadą uniemożliwiającą pozostawienie go w obrocie prawnym. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy w Tychach winien rozpoznać sprawę na zasadach ogólnych. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. Jacek Błaszczyk Jerzy Grubba Włodzimierz Wróbel [WB] [r.g.]

Zapytaj AI o to orzeczenie