IV KK 42/21

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2021-05-27

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 42/21
Data orzeczenia2021-05-27
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Piotr Mirek, SSN Piotr Mirek (przewodniczący), SSN Piotr Mirek (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 42/21

POSTANOWIENIE

Dnia 27 maja 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Piotr Mirek

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 maja 2021 r.,

w sprawie M. K.

wniosku obrońcy

w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego

na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k.

p o s t a n o w i ł

zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz M.K. 1200 (tysiąc dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów obrony z wyboru w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2021 r., sygn. akt IV KK 42/21, Sąd Najwyższy oddalił kasację prokuratora, obciążając kosztami postępowania kasacyjnego Skarb Państwa.

Obrońca M. K. wniósł o zasądzenie na rzecz mandanta zwrotu poniesionych przez niego kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym. W odpowiedzi na kasację z dnia 23 marca 2021 r. wniósł o zasądzenie należnej kwoty w maksymalnych stawkach. We wniosku z dnia 12 kwietnia 2021 r. wniósł natomiast o zasądzenie kwoty 5530,62 zł. – zgodnie z poniesionymi przez M.K. kosztami, których wysokość została określona w wystawionej fakturze, której kopie, podobnie jak potwierdzenie wykonania przelewu bankowego, dołączono do wniosku.

Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.

Wniosek obrońcy co do zasady jest słuszny i w tym zakresie znajduje oparcie w przepisach art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. i 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.

Nie jest natomiast zasadny w odniesieniu do wysokości wydatków podlagających zwrotowi. Podkreślić przy tym trzeba, że nie oznacza to negowania stanowiska wyrażonego w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2019 r., sygn. akt II KK 324/16, przywołanego we wniosku dla potwierdzenia słuszności tezy o niemożności obniżania wysokości opłaty stanowiącej podstawę zasądzania kosztów zastępstwa prawnego, jeżeli nie przekracza ona sześciokrotności stawki minimalnej. Rzecz jednak w tym, że nie przystaje ona do realiów procesowych niniejszej sprawy. Zgodnie z dyspozycją przepisu § 15 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz.1800) możliwość ustalenia opłaty do wysokości w sześciokrotności stawki minimalnej dotyczy spraw wymagających przeprowadzenia rozprawy. Opłatę stanowiącą podstawę zasądzania kosztów zastępstwa prawnego i kosztów adwokackich w sprawach niewymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w wysokości równej stawce minimalnej, choćby umowa zawarta przez stronę z adwokatem ustalała ją w wysokości przewyższającej przewidzianą dla danej kategorii spraw stawkę minimalną. W tym zakresie przepis § 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie w sposób bezwzględny określa górną granice wchodzących w skład kosztów procesu uzasadnionych wydatków stron z tytułu ustanowienia obrońcy lub pełnomocnika.

Rozpoznanie kasacji prokuratora nie wymagało przeprowadzenia rozprawy – jako oczywiście bezzasadna została oddalona na posiedzeniu bez udziału stron. Zauważyć zresztą trzeba, że M. K. i jego obrońca wnosili o rozpoznanie kasacji na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)