IV KK 387/16

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-12-09

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 387/16
Data orzeczenia2016-12-09
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Jarosław Matras, SSN Krzysztof Cesarz, SSN Zbigniew Puszkarski, SSN Jarosław Matras (przewodniczący), SSN Zbigniew Puszkarski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 387/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 grudnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras (przewodniczący)
SSN Krzysztof Cesarz
SSN Zbigniew Puszkarski (sprawozdawca)

Protokolant Anna Kowal

w sprawie R. O.
skazanego z art. 278 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w dniu 9 grudnia 2016 r.,
kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego

na korzyść skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego w B.
z dnia 17 marca 2016 r., sygn. akt IX K (...),

1. na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok i postępowanie wobec R. O. umarza;

2. kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

W październiku 2015 r. do Sądu Rejonowego w B. wpłynął akt oskarżenia przeciwko R. O., któremu zarzucono popełnienie czterech przestępstw przeciwko mieniu.

Wymieniony Sąd na rozprawie w dniu 8 marca 2016 r., przeprowadzonej na mocy art. 374 § 1 k.p.k. bez udziału oskarżonego, odroczył do dnia 17 marca 2016 r. wydanie wyroku, którym to orzeczeniem, sygn. akt IX K (...), uznał R. O. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów. Przyjmując, iż dwa z nich stanowią ciąg przestępstw określony w art. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu stosowne jednostkowe kary pozbawienia wolności oraz karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Wyrok ten uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego w dniu 30 marca 2016 r.

Kasację od tego wyroku złożył Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny. Na podstawie art. 521 k.p.k. zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonego, zarzucając rażące naruszenie przepisu prawa procesowego – art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., polegające na wydaniu wyroku skazującego wobec R. O., podczas gdy zmarł on przed wydaniem wyroku, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania wobec oskarżonego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest oczywiście zasadna, co przy kierunku zaskarżenia wyroku pozwoliło rozpoznać ją w trybie przewidzianym w art. 535 § 5 k.p.k. Zaskarżony wyrok rzeczywiście wydano z obrazą art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., nakazującego umorzenie wszczętego postępowania, gdy oskarżony zmarł. Jednoznacznie wskazuje na to pozyskany przez Sąd Rejonowy po wydaniu wyroku dokument w postaci odpisu skróconego aktu zgonu R. O.. W dokumencie tym odnotowano, że w dniu 13 marca 2016 r., tj. przed wydaniem wyroku skazującego, w U. zostały znalezione zwłoki oskarżonego.

Wydanie wyroku skazującego wobec oskarżonego, mimo jego śmierci w toku procesu, skutkuje zaistnieniem określonej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. bezwzględnej przyczyny uchylenia tego orzeczenia, przy czym bez znaczenia jest okoliczność, że sąd w chwili jego wydania nie miał wiedzy o śmierci oskarżonego. Po uchyleniu wyroku, zgodnie z wymienionym art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., należy wydać orzeczenie następcze o umorzeniu postępowania wobec oskarżonego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z wnioskiem kasacji. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu uzasadnia treść art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k.

r.g.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)