IV KK 355/18

Sygn. akt IV KK 355/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 listopada 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)
‎SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)
‎SSN Andrzej Stępka

Protokolant Małgorzata Gierczak

w sprawie Z. S.

uniewinnionego od zarzutu popełnienia czynu z art. 258 § 1 k.k.,
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron
‎w dniu 27 listopada 2019 r.,
‎kasacji, wniesionej przez prokuratora Prokuratury Regionalnej w […] na niekorzyść oskarżonego
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 16 listopada 2017 r., sygn. akt II AKa […],
‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w P.
‎z dnia 16 września 2016 r., sygn. akt II K […],

I. uchyla zaskarżony wyrok w części utrzymującej w mocy pierwszoinstancyjne orzeczenie uniewinniające Z. S. dotyczące czynu z pkt XLIII aktu oskarżenia i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Apelacyjnemu w […] do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym;

II. prostuje oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Sądu Najwyższego z 21 lutego 2019 r., sygn. akt IV KK 355/18, przez wyeliminowanie z pkt II części dyspozytywnej wyrazów ,,Z. S.".

UZASADNIENIE

Kasacja prokuratora w zakresie atakującym utrzymanie w mocy uniewinnienie Z. S. od zarzutu popełnienia czynu z art. 258 § 1 k.k. (pkt  XLIII aktu oskarżenia) nie została rozpoznana przez Sąd Najwyższy w dniu 21  lutego 2019r., a z przyczyn zasadniczych niedociągnięcie to nie mogło ulec skorygowaniu w trybie przewidzianym w art. 105 k.p.k.

Odwołując się w całej rozciągłości do argumentacji wyłożonej w  uzasadnieniu orzeczenia instancji kasacyjnej z 21 lutego 2019r. i  do  sformułowanych w tym dokumencie procesowym wskazań co do dalszego procedowania, należało kasację oskarżyciela publicznego uznać w tej części za  oczywiście zasadną, co pozwoliło uwzględnić ją na posiedzeniu bez udziału stron zgodnie z art. 535 § 5 k.p.k. – w brzmieniu obowiązującym od 5 października 2019r.

Ponowne rozpoznanie odwoławcze powinno odnosić się łącznie do  zasadniczej części sprawy objętej wcześniejszym wyrokiem kasatoryjnym Sądu  Najwyższego i do części będącej przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia z  pkt I.

Konsekwencją zapadłego orzeczenia kasatoryjnego, jak i zresztą postanowienia z 18 lipca 2019r., stało się sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej  przez usunięcie z części dyspozytywnej (pkt II) wyroku Sądu Najwyższego z 21 lutego 2019 r. wyrazów, „Z. S.” (art. 105 § 1 k.p.k.).

Dlatego orzeczono jak na wstępie.

[aw]