IV KK 325/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 22 października 2025 r.
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
w sprawie T. B.,
skazanego za czyn z art. 258 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 października 2025 r.,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 25 listopada 2024 r., II AKa 480/23,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej
z dnia 15 maja 2023 r., III K 60/22,
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Na skutek kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w
Katowicach z dnia 25 listopada 2024 r., II AKa 480/23, zmieniającego wyrok Sądu
Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 15 maja 2023 r., III K 60/22, przed Sądem
Najwyższym zawisła sprawa m.in. T. B.. Skazanemu za przypisane mu
przestępstwa wymierzono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności i 400 stawek
dziennych grzywny, po 200 zł każda.
W kasacji obrońcy został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania
zaskarżonego nią wyroku. Uzasadniając wniosek obrońca wskazał, że wykonanie
wyroku spowodowuje nieodwracalne i niepowetowane skutki dla rodziny skazanego.
IV KK 325/25
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku okazał się
niezasadny.
Dokonywana na potrzeby jego rozpoznania analiza kasacji i akt tej sprawy
doprowadziła Sąd Najwyższy do konkluzji, że nie ziściły się przesłanki do
wstrzymania wykonania wyroku. W orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd
Najwyższy może skorzystać z tej instytucji wyłącznie w wyjątkowych przypadkach.
Za podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie
prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz
ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla
skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Zasadnie
podkreśla się więc, że można wstrzymać wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku,
jeżeli wyraźnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie
umorzenia wobec niego postępowania na skutek uwzględnienia kasacji (por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18;
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2025 r., II KK 83/25).
W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność
jedynego zarzutu sformułowanego w kasacji obrońcy. Sąd Najwyższy dostrzega, że
zarzut ten wskazuje na zaistnienie uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Obrońca
argumentuje, że w składzie Sądu II instancji zasiadał sędzia powołany na wniosek
Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy
z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 3). Jednakże sam fakt powołania do
pełnienia urzędu sędziego sądu powszechnego w procedurze, o której mowa
powyżej, nie jest wystarczający do uznania, że w sprawie zaistniała bezwzględna
przyczyna odwoławcza (por. uchwała składu połączonych Izb Sądu Najwyższego z
dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. BSA I-4110-1/20, OSNK 2020, z. 2, poz. 7; uchwała
składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt I
KZP 2/22, OSNK 2022, z. 6, poz. 22). Natomiast kwestia zaistnienia podstawy
uchylenia wyroku z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., z uwzględnieniem okoliczności tej
konkretnej sprawy, a także okoliczności związanych z nominacją konkretnego
IV KK 325/25
3
sędziego, będzie przedmiotem rozważań w ramach merytorycznego rozpoznania
kasacji (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 7 lipca 2022 r., III KK 117/22;
z dnia 25 lutego 2022 r., V KK 54/22).
Powodu do wstrzymania wykonania wyroku nie stanowi również sytuacja
rodzinna skazanego, wskazana w uzasadnieniu wniosku. Może ona bowiem być
uwzględniona w ramach instytucji dotyczących wykonywania kary pozbawienia
wolności, uregulowanych w art. 151 k.k.w. lub art. 153 k.k.w., na zasadach tam
przewidzianych.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie
zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej
instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym
względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii
zasadności kasacji skarżącego od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w
Katowicach.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części
dyspozytywnej postanowienia.
[J.J.]
[r.g.]
