IV KK 324/21

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2021-09-21

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 324/21
Data orzeczenia2021-09-21
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Antoni Bojańczyk, SSN Marek Motuk, SSN Marek Siwek, SSN Marek Motuk (przewodniczący), SSN Marek Motuk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 324/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 września 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Motuk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Antoni Bojańczyk
SSN Marek Siwek

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 21 września 2021 r. w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

sprawy D. P.
skazanego za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in.
z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść
od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Ż.
z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. akt II K [...]

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ż. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Ż. wyrokiem z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. akt II K [...]:

1.w pkt 1 uznał oskarżonego D. P. za winnego popełnienia czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa „z art. 62 ust. 1 i art. 62b ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii przy zast. art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 62b ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz.U. 2020 poz. 2050 z późn. zm.) przy zast. art. 11 § 3 k.k. i art. 37a k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zb. z art. 34 § 1a pkt 4 k.k.” wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji Ś. z siedzibą w T.;

2.w pkt 2, „na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. 2020 poz. 2050 z późn. zm.)”, orzekł „od oskarżonego D. P. na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii nawiązkę w kwocie 3 000 złotych”;

3.w pkt 3 orzekł o przepadku dowodów rzeczowych;

4.w pkt 4 rozstrzygnął o kosztach procesu.

Przedmiotowy wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się.

Kasację od ww. wyroku wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając to orzeczenie w całości na niekorzyść D. P..

Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 113 k.p.k., polegające na jego niepodpisaniu przez sędziego przewodniczącego orzekającego w sprawie w składzie jednoosobowym, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, określoną w art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.

Wskazując na powyższe, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Ż. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej uwzględnienia w trybie określonym w art. 535 § 5 k.p.k.

Stosownie do treści art. 113 k.p.k., orzeczenie podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego, nie wyłączając przegłosowanego, chyba że orzeczenie zamieszczono w protokole. Zgodnie zaś z art. 418 § 1 k.p.k., ogłoszenie wyroku następuje po jego podpisaniu.

Analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje, że na rozprawie głównej w dniu 23 lutego 2021 r. Przewodnicząca składu Sądu Rejonowego w Ż. (orzekając w sprawie w składzie jednoosobowym) – ogłosiła publicznie wyrok, który nie został podpisany (k.211-213).

W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że niepodpisanie wyroku przez sędziego (czy jak w niniejszej sprawie przez asesora sądowego) orzekającego w składzie jednoosobowym – zgodnie z treścią art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. – niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia, skutkuje uchyleniem wyroku obarczonego tego rodzaju brakiem. Wskazane uchybienie w aktualnym stanie prawnym nie może być w żaden sposób konwalidowane (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 2 lutego 2012 r., IV KK 18/12, LEX nr 1119558; z dnia 4 listopada 2010 r., III KK 145/10, LEX nr 653504; z dnia 9 grudnia 2010 r., III KK 285/10, LEX nr 686811).

Biorąc pod uwagę powyższe, należało uchylić zaskarżony wyrok i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Ż., który przy ponownym jej rozpoznaniu powinien zadbać o procedowanie zgodne z przepisami postępowania karnego, w tym dyspozycją art. 113 k.p.k. oraz art. 418 § 1 k.p.k.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)