POSTANOWIENIE

Dnia 3 grudnia 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Zbigniew Kapiński

w sprawie Ł. M.

skazanego z art. 207 § 1a k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 grudnia 2024 r.,

wniosku kuratora małoletniego oskarżyciela posiłkowego adw. I. M. (M.)

o zasądzenie na jej rzecz wynagrodzenia za pełnienie funkcji kuratora w postępowaniu kasacyjnym zakończonym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2024 r., IV KK 316/24 o oddaleniu kasacji obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadnej,

na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z § 17 ust. 3 pkt 1 w zw. z § 2 w zw. z § 4 ust. 1 i 3 w zw. z § 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r. poz. 763)

p o s t a n o w i ł

zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. I. M. (M.) – kurator z urzędu małoletniego oskarżyciela posiłkowego O. M., Kancelaria Adwokacka w S., kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy), w tym 23% podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie odpowiedzi na kasację.

UZASADNIENIE

Adw. I. M. została powiadomiona o wniesieniu kasacji przez obrońcę skazanego, otrzymując jej odpis oraz odpis pisemnej odpowiedzi na kasację prokuratora, a następnie sama złożyła pisemną odpowiedź na kasację, wnosząc o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadną oraz formułując wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych za postępowanie kasacyjne, które to zastępstwo realizowała w związku z reprezentowaniem małoletniego oskarżyciela posiłkowego O. M. jako jego kurator ustanowiony z urzędu.

Postanowieniem z dnia 9 października 2024 r., Sąd Najwyższy, oddalił jako oczywiście bezzasadną, kasację obrońcy skazanego wniesioną w sprawie o sygn. akt IV KK 316/24, nie rozstrzygając jednak o kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym kuratora ustanowionego z urzędu dla małoletniego oskarżyciela posiłkowego O. M.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek afirmowany w pisemnej odpowiedzi na kasację adw. I. M. zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 99³ § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, do ustalenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków reprezentanta dziecka będącego adwokatem lub radcą prawnym stosuje się odpowiednio przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze lub art. 223 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych. W realiach przedmiotowej sprawy, ustanowienie przez sąd opiekuńczy (postanowieniem z dnia 21 października 2020 r., IV Nsm 1236/20) reprezentanta dziecka będącego adwokatem, determinowało zatem zastosowanie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze, a więc przepisów Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r. poz. 763).

Pozostaje jednak poza wszelkimi wątpliwościami okoliczność, że wspomniane Rozporządzenie wprost nie określa stawki dla kuratora za sporządzenie pisemnej odpowiedzi na kasację, wobec tego na mocy § 5 Rozporządzenia, zastosowanie w przedmiotowej sprawie znajdzie reguła polegająca na kształtowaniu wysokości opłat w sprawach nieokreślonych w Rozporządzeniu na podstawie stawki przewidzianej w sprawach najbardziej zbliżonego rodzaju. W tej mierze, zdaniem Sądu Najwyższego, sporządzenie pisemnej odpowiedzi na kasację przez kuratora najbardziej rodzajowo odpowiada sporządzeniu kasacji, co w rezultacie oznacza, że wysokość wynagrodzenia kurator małoletniego oskarżyciela posiłkowego za sporządzenie pisemnej odpowiedzi na kasację wyznacza treść § 17 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia.

Dostrzegając przy tym rzeczywisty nakład pracy adw. I. M., przyjmując za podstawę analizę zakresu wniesionego pisma (stosunkowo nierozbudowanego) oraz zaprezentowanej w nim argumentacji, nie negując zarazem pozytywnej działalności kurator, wyrażającej się w należytym pełnieniu przyznanej jej funkcji procesowej (w tym właśnie poprzez złożenie odpowiedzi na kasację), w ocenie Sądu Najwyższego, omawiane wynagrodzenie należy ustalić w wysokości odpowiadającej połowie należnego wynagrodzenia za sporządzenie kasacji. Z kolei tak ustalone wynagrodzenie w kwocie 320 zł należało – stosownie do treści § 4 ust. 3 Rozporządzenia - podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług.

Mając zatem na uwadze, że w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2024 r. o oddaleniu kasacji obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadnej nie orzeczono w przedmiocie kosztów z tytułu sporządzenia przez kurator odpowiedzi na kasację, należało to rozstrzygnięcie w tym zakresie, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k., odpowiednio uzupełnić.

W końcowych uwagach warto również zaznaczyć, że Sąd Najwyższy w przedmiotowej sprawie zobligowany był do orzekania w związku z przedstawionym w pisemnej odpowiedzi na kasację wnioskiem adw. I. M., a w efekcie tylko odnośnie do kwestii wynagrodzenia za sporządzenie wspomnianej odpowiedzi, jednocześnie nie znajdując formalnych podstaw do rozstrzygania w przedmiocie kosztów w szerszym aniżeli w wyżej przedstawionym zakresie.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w postanowieniu.

r.g.

[ał]

‎