IV KK 278/23

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2023-11-21

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 278/23
Data orzeczenia2023-11-21
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Jarosław Matras, SSN Marek Pietruszyński, SSN Zbigniew Puszkarski, SSN Jarosław Matras (przewodniczący), SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

IV KK 278/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 listopada 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marek Pietruszyński
SSN Zbigniew Puszkarski

Protokolant Danuta Bratkrajc

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Roberta Tarsalewskiego
w sprawie A.L.

skazanego z art. 190 a § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
w dniu 21 listopada 2023 r.,
kasacji wniesionych przez Prokuratora Rejonowego w Białymstoku i Prokuratora Generalnego na niekorzyść
od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku
z dnia 21 marca 2023 r., sygn. akt VIII Ka 770/22
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku
z dnia 24 czerwca 2022 r., sygn. akt XIII K 1965/21,

I. uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. pkt I.A wyroku sądu odwoławczego co do orzeczonej kary i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Białymstoku w postępowaniu odwoławczym;

II. oddala kasację Prokuratora Rejonowego w Białymstoku jako oczywiście bezzasadną, a wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 marca 2023 r., sygn. akt VIII Ka 770/22, Sąd Okręgowy w Białymstoku zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 24 czerwca 2022 r., sygn. akt XIII K 1965/21, w ten sposób, że: „w pkt I. A. „w pkt 1.1 części dyspozytywnej oskarżonego A. L. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I. aktu oskarżenia i za to, przyjmując że stanowi przestępstwo z art. 190a § 1 k.k. na podstawie art. 190a § 1 k.k. skazuje go i wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności”. Wyrok ten zawiera także inne rozstrzygnięcia, które nie mają jednak znaczenia w kontekście wniesionej kasacji.

Powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze, w zakresie pkt I.A, na niekorzyść oskarżonego A. L. zaskarżył Prokurator Generalny. Zarzucając wyrokowi „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przez Sąd II Instancji w orzeczeniu reformatoryjnym przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 190a § 1 k.k., polegające na orzeczeniu, wobec oskarżonego A. L. za popełnienie czynu z art. 190a § 1 k.k. kary 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy występek ten zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8”, skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi odwoławczemu.

Kasacja została wniesiona w terminie z art. 524 § 3 k.p.k.

Na rozprawie kasacyjnej kasację poparł prokurator Prokuratury Krajowej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna. Sąd odwoławczy dokonując zmiany wyroku we wskazanym punkcie (I.A.) wymierzył oskarżonemu za przestępstwo z art. 190 a § 1 k.k. karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, podczas, gdy ustawowe minimum w sankcji określonej w art. 190a § 1 k.k. zostało ukształtowane na poziomie 6 miesięcy. Sankcja ta został ukształtowana w art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 568) i zaczęła obowiązywać od dnia 31 marca 2020 r. Zatem już w dacie popełnienia czynu z pkt I aktu oskarżenia (od 10 października 2021 r. do 12 listopada 2021 r.) czyn z art. 190a § 1 k.k. miał minimalne ustawowe zagrożenie na poziomie sześciu miesięcy pozbawienia wolności i takie samo zagrożenie miał w dacie orzekania przez sąd pierwszej , jak i drugiej instancji (przepis ten nie uległ zmianie do chwili obecnej). W tym układzie orzeczenie kary poniżej dolnego ustawowego progu, bez zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary, stanowi o rażącej obrazie art. 190a § 1 k.k., co musiało skutkować uchyleniem wyroku w zakresie orzeczonej w tym punkcie wyroku sądu odwoławczego kary i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Białymstoku.

Z tych powodów orzeczono jak w wyroku.

[M.S.]

[ał]

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)