IV KK 274/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Pietruszyński
Dnia 28 lipca 2025 r.
w sprawie: 1) D.B., 2) J.S., 3) Z.S.
skazanych za przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 lipca 2025 r.
wniosków obrońcy skazanych o wstrzymanie wykonania – w odniesieniu do tych
skazanych - zaskarżonego kasacją
wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 27 czerwca 2024 r., sygn. II AKa 18/24
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Sosnowcu
z dnia 28 sierpnia 2023 r., sygn. IV K 160/22
na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k.
[WB]
postanowił
nie uwzględnić wniosków.
UZASADNIENIE
Zawarte w kasacji obrońcy skazanych D.B., J.S. i Z.S. wnioski o
wstrzymanie wykonania wyroku sądu odwoławczego, oparte na wadze i zakresie
zarzutów kasacyjnych, nie zasługiwały na uwzględnienie.
Wstrzymanie przez Sąd Najwyższy wykonania zaskarżonego wyroku na
podstawie art. 532 § 1 k.p.k., jest odstępstwem od zasady bezzwłocznej
IV KK 274/25
2
wykonalności prawomocnych orzeczeń (art. 9 § 2 k.k.w.). Zastosowanie
wspomnianej instytucji może więc nastąpić tylko wyjątkowo. Kontrola kasacyjna
dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku
objętego domniemaniem prawidłowości ustaleń i trafności rozstrzygnięć w nim
zawartych.
Szczególne uprawnienie Sądu kasacyjnego wynikające z art. 532 k.p.k.
wymaga potwierdzenia, że w sprawie zaistniały szczególne, nadzwyczajne względy
nakazujące pozbawienie w tym trybie prawomocnego wyroku atrybutu
wykonalności. Powodem ku temu może być zasadność argumentacji
przedstawionej na poparcie zarzutów kasacji, stwarzająca wysokie
prawdopodobieństwo wydania orzeczenia kasatoryjnego. Okoliczność ta musi być
jednak dostrzegalna już „na pierwszy rzut oka”, skoro procedowanie w oparciu o
art. 532 k.p.k. następuje przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji. Gdy trafność
zarzutów podniesionych w kasacji nie jest – na tym etapie – oczywista, samo
zwrócenie się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku nie
uzasadnia odstąpienia od wspomnianej na wstępie zasady bezzwłocznej
wykonalności prawomocnych orzeczeń (zob. m.in. post. SN z 9.02.2023 r., V KK
681/21).
Nie przesądzając oczywiście ostatecznego efektu wniesienia kasacji, który to
nadzwyczajny środek zaskarżenia będzie stanowił przedmiot rozpoznania na
rozprawie, Sąd Najwyższy – badając złożony w imieniu skazanego wniosek – nie
stwierdził żadnych doniosłych okoliczności, które mogłyby spowodować
nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania, a przez to przemawiać za
zastosowaniem instytucji, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k.
Także obrona nie przedstawiła jakiejkolwiek argumentacji podlegającej
rozważeniu w ramach postępowania incydentalnego prowadzonego w oparciu o ten
ostatni przepis, która potwierdzałaby, że wykonanie wyroku przed merytorycznym
rozpoznaniem kasacji może spowodować wyjątkowo dolegliwe, w zasadzie
nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym
pokrzywdzeniem skazanego.
IV KK 274/25
3
Również analiza treści zarzutów kasacji, skonfrontowana z treścią zarzutów
apelacyjnych wywiedzionych w sprawie oskarżonych, jak też z wywodami
poczynionymi przez sąd odwoławczy w płaszczyźnie art. 433 § 2 k.p.k., nie
prowadzi do niezbitego przekonania o zasadności nadzwyczajnego środka
zaskarżenia. Materiały postępowania instancyjnego zestawione z ich oceną
wyrażoną przez orzekające w sprawie Sądy nie pozwalają – przynajmniej na
aktualnym etapie procedowania – na wnioskowanie o nietrafności prawomocnego
wyroku korzystającego przecież z domniemania jego zgodności z prawem. Także
prokurator w pisemnych odpowiedziach na kasacje postulował ich oddalenie jako
oczywiście bezzasadnych.
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że nie zachodzą dostateczne
podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1
k.p.k. w stosunku skazanych objętych wnioskiem.
Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
[WB]
[a.ł]
