Sąd Najwyższy

IV KK 273/13

postanowienie z dnia 2013-09-27

  • Streszczenie
  • Pełna treść
  • 1 powołanych przepisów

Streszczenie

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego, uznając zarzuty dotyczące oceny dowodów i uzasadnienia wyroku za niezasadne. Podkreślił też, że art. 60 § 2 k.k. ma charakter fakultatywny, więc jego niezastosowanie nie stanowi samo w sobie obrazy prawa materialnego. Orzeczenie jest ważne dla praktyki kasacyjnej, bo pokazuje granice skutecznego podnoszenia zarzutów w postępowaniu przed SN.

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 273/13
Data orzeczenia2013-09-27
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział IV
SędziowieWiesław Kozielewicz (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 273/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz na posiedzeniu po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 września 2013 r., sprawy R. S. skazanego z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § k.k. i art. 12 k.k. oraz art. 91 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 21 lutego 2013 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w C. z dnia 1 października 2012 r., oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego. UZASADNIENIE W kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 lutego 2013 r., obrońca skazanego R. S. zarzucił: 1) rażącą obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, a to: a) przepisów art. 7 k.p.k. w zw. z art. 92 k.p.k. i art. 410 k.p.k., b) art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 2 k.p.k., 2) rażącą obrazę przepisów prawa materialnego – art. 60 § 2 k.k. poprzez zaniechanie jego zastosowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście bezzasadna. 2 Zarzut kasacyjny opisany w pkt. 1 lit. a nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd Apelacyjny w /…/ nie czynił żadnych ustaleń faktycznych i samodzielnie nie oceniał zgromadzonych dowodów, a dokonał jedynie, i to w sposób prawidłowy, oceny zaskarżonego przez obrońcę R. S. wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 1 października 2012 r. Jak nadto trafnie zauważono w pisemnej odpowiedzi na kasację z uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 3 listopada 2011 r., nie wynikała konieczność czynienia ustaleń co do okoliczności wejścia R. S. w posiadanie cudzych loginów i haseł. Również bezzasadny jest zarzut z pkt. 1 lit. b kasacji albowiem z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż Sąd Apelacyjny odniósł się w wystarczającym zakresie do kwestii objętych wskazanym w kasacji zarzutem apelacyjnym. Bezzasadny jest też podniesiony w kasacji zarzut obrazy przepisu prawa materialnego a to art. 60 § 2 k.k., gdyż ustawa karna (k.k.) stwarza tylko fakultatywną możliwość zastosowania tego przepisu, zaś zarzut obrazy przepisów prawa materialnego może być zasadny tylko wówczas gdy dotyczy zastosowania lub niezastosowania przepisu prawa materialnego zobowiązującego sąd do jego bezwzględnego respektowania. Należy podkreślić, iż Sąd Okręgowy, poczynił prawidłowe ustalenia odnośnie braku podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie instytucji obligatoryjnego nadzwyczajnego złagodzenia kary o jakiej mowa w art. 60 § 3 k.k., i te ustalenia zostały podzielone przez Sąd Apelacyjny, co jasno wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Kierując się przedstawionymi wyżej motywami, Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. postanowił jak na wstępie.

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie