Sygn. akt IV KK 243/13
POSTANOWIENIE
Dnia 8 sierpnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
w sprawie M. C.
skazanego z art. 197 § 3 pkt 2 k.k. w zb. z art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i
art. 12 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 8 sierpnia 2013 r.,
kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 kwietnia 2013 r., zmieniającego
wyrok Sądu Okręgowego w K.
z dnia 26 listopada 2012 r.,
oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami
sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
UZASADNIENIE
W kasacji wniesionej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 4 kwietnia 2013
r., obrońca skazanego zarzucił rażące naruszenie prawa, które mogło mieć istotny
wpływ na treść tego wyroku, cyt. „a to rażące naruszenie przepisów prawa
procesowego polegające na obrazie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez
naruszenie swobodnej oceny dowodów, polegającej na nie kierowaniu się
wskazaniem wiedzy i doświadczenia życiowego i w efekcie w przyjęciu, że
podstawą wydanego wyroku był całokształt okoliczności ujawnionych w toku
rozprawy głównej, podczas gdy w rzeczywistości podstawą orzeczenia były dowody
2
zgromadzone w postępowaniu przygotowawczym, które nie zostały potwierdzone
dowodami bezpośrednio przeprowadzonymi na rozprawie”.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Kasacja jest oczywiście bezzasadna.
Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w pisemnej odpowiedzi na kasację, która
została doręczona skazanemu i jego obrońcy, podaje przekonywującą
argumentację odnoście oczywistej bezzasadności zarzutów kasacji (por. strona 3 –
7 uzasadnienia odpowiedzi na kasację). Tę argumentację Sąd Najwyższy w pełni
podziela i nie widząc potrzeby jej powtarzania odsyła do lektury pisemnej
odpowiedzi na kasację.
Można tylko dodać, że kasacja obrońcy oskarżonego zmierza faktycznie do
podważenia ustaleń sądów, ale nie jest to już kwestia naruszeń prawa. Tym samym
w ogóle, także pod pozorem obrazy prawa, nie może ona być skutecznie
podnoszona.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k.
rozstrzygnął jak w postanowieniu.
