IV KK 239/19

Sygn. akt IV KK 239/19

POSTANOWIENIE

Dnia 18 czerwca 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Kala

w sprawie P. K. i J. P.

skazanych za przestępstwa z art. 228 § 3 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 18 czerwca 2019 r.,
‎wniosków obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 listopada 2018 r., sygn. akt VI Ka […],

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K.

z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV K […],

na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k.

postanowił:

nie uwzględnić wniosków.

UZASADNIENIE

Obrońca skazanych P. K. i J. P. w kasacjach od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 listopada 2018 r., sygn. akt VI Ka […], domagał się wstrzymanie wykonania wyżej opisanego wyroku do czasu rozpoznania kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wnioski obrońcy skazanych nie zasługiwały na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że sam fakt wniesienia kasacji nie stanowi dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku. Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne. Regulacja art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a wobec tego nie podlega wykładni rozszerzającej. Zastosowanie instytucji uregulowanej we wskazanym przepisie winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami – mającymi swoje zakotwiczenie w treści podniesionych zarzutów kasacyjnych lub podstawach kasacyjnych branych pod uwagę z urzędu – prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla osoby skazanej zbyt poważne skutki. Tego rodzaju sytuacja, mimo uznania przez Sąd Najwyższy, że kasacje powinny zostać rozpoznane na rozprawie, w niniejszej sprawie nie zachodzi.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.