IV KK 232/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 6 sierpnia 2025 r.
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
w sprawie E.K.,
skazanej za czyn z art. 258 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,
na posiedzeniu w dniu 6 sierpnia 2025 r.,
wniosku obrońcy skazanej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 5 stycznia 2024 r., II AKa 506/21,
w części, w której ww. wyrokiem utrzymano w mocy rozstrzygnięcia co do E.K.
zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 12 października 2020 r., V K 9/13,
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Na skutek kasacji obrońcy skazanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w
Katowicach z dnia 5 stycznia 2024 r., II AKa 506/21, dotyczącej tej części ww.
wyroku, którą utrzymano w mocy rozstrzygnięcia co do E.K. zawarte w wyroku
Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 12 października 2020 r., V K 9/13, przed
Sądem Najwyższym zawisła sprawa ww. skazanej. E.K. za przypisane jej
przestępstwa wymierzono karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności.
IV KK 232/25
2
W kasacji został zawarty także wniosek o wstrzymanie wykonania
zaskarżonego kasacją wyroku, uzasadniony sytuacją rodzinną skazanej. Obrońca
wskazał, że E.K. jest matką samotnie wychowującą dziecko, syna urodzonego dnia
21 czerwca 2009 r., którego ojciec zmarł dnia 22 listopada 2010 r. Obrońca opisał
sytuację finansową rodziny i powołał się na konieczność uzyskiwania środków
utrzymania przez skazaną. Zwrócił także uwagę, że skazana na co dzień wspiera
swoją matkę, która jest osobą nie tylko starszą, ale także istotnie schorowaną.
Obrońca konkluduje, że obecność skazanej na wolności jest wyjątkowo potrzebna
jej najbliższej rodzinie, dla której natychmiastowe wykonanie kary przynieść może
daleko idące zagrożenia, a wstrzymanie wykonania wyroku pozwoli zapobiec
ciężkim skutkom wdrożenia do wykonania kary jeszcze przed rozpoznaniem kasacji.
Obrońca zwrócił także uwagę, że równocześnie skazana może ubiegać się o
odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności, jednak instytucja ta związana
jest z nieprzekraczalnym łącznym terminem roku odroczenia kary pozbawienia
wolności.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego
kasacją wyroku okazał się niezasadny.
Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego
wyroku prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji musiałoby być niemal zbliżone
do pewności, oczywistości i prowadzić do konkluzji o potrzebie uniewinnienia
skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania, ewentualnie wydania
innego rozstrzygnięcia, które spowoduje, że wykonywanie kary lub innych środków
penalnych do czasu rozpoznania kasacji okaże się niesłuszne i odbędzie się z
pokrzywdzeniem skazanego. Okoliczność ta musi być dostrzegalna już „na
pierwszy rzut oka”. Gdy trafność zarzutów podniesionych w kasacji nie jest – na
tym etapie – oczywista, samo zwrócenie się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania
orzeczenia nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności
prawomocnych orzeczeń (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego
2024 r., III KK 15/24). W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i
jednoznaczność uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy. Ocena zasadności
IV KK 232/25
3
podniesionych w niej zarzutów wymagać będzie analizy dokonywanej na etapie
merytorycznego jej rozpoznania.
Powodu do wstrzymania wykonania wyroku nie stanowi również sytuacja
rodzinna, opisana we wniosku. Może ona bowiem być uwzględniona w ramach
instytucji dotyczących wykonywania kary pozbawienia wolności, uregulowanych w
art. 151 k.k.w. lub art. 153 k.k.w., na zasadach tam przewidzianych.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie
zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej
instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym
względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii
zasadności kasacji skarżącego od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w
Katowicach.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części
dyspozytywnej postanowienia.
[WB]
[a.ł]