IV KK 217/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
Dnia 10 lipca 2025 r.
w sprawie M. K.,
skazanego za czyn z art. 148 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,
na posiedzeniu w dniu 10 lipca 2025 r.,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 10 października 2024 r., II AKa 83/24,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 6 października 2023 r., V K 8/20,
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Na skutek kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w
Katowicach z dnia 10 października 2024 r., II AKa 83/24, zmieniającego wyrok
Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 6 października 2023 r., V K 8/20, przed
Sądem Najwyższym zawisła sprawa M. K. W tym postępowaniu został on uznany
za winnego czynu z art. 148 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę 10 lat
pozbawienia wolności.
IV KK 217/25
2
W kasacji został zawarty także wniosek o wstrzymanie wykonania
zaskarżonego kasacją wyroku, umotywowany zasadnością zarzutów kasacji i
wysokim prawdopodobieństwo jej uwzględnienia. Obrońca wskazał także na
wyjątkowo ciężkie skutki, jakie wykonywanie kary pozbawienia wolności spowoduje
dla sytuacji zawodowej i osobistej skazanego, który przed osadzeniem podjął pracę
oraz poczynił starania związane z przeciwdziałaniem nałogowi alkoholowemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego okazał się niezasadny.
Sąd Najwyższy, po analizie akt sprawy dokonywanej dla potrzeb
rozpoznania ww. wniosku stwierdza, że nie ziściły się przesłanki do wstrzymania
wykonania wyroku. Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania
prawomocnego wyroku prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji musiałoby być
niemal zbliżone do pewności, oczywistości i prowadzić do konkluzji o potrzebie
uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania,
ewentualnie wydania innego rozstrzygnięcia, które spowoduje, że wykonywanie
kary lub innych środków penalnych do czasu rozpoznania kasacji okaże się
niesłuszne i odbędzie się z pokrzywdzeniem skazanego. Okoliczność ta musi być
dostrzegalna już „na pierwszy rzut oka”. Gdy trafność zarzutów podniesionych w
kasacji nie jest – na tym etapie – oczywista, samo zwrócenie się z wnioskiem o
wstrzymanie wykonania orzeczenia nie uzasadnia odstąpienia od zasady
bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 15 lutego 2024 r., III KK 15/24). W tej sprawie nie zachodzi
przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność uchybień sygnalizowanych w kasacji
obrońcy. Ocena zasadności podniesionych w niej zarzutów wymagać będzie
analizy dokonywanej na etapie merytorycznego jej rozpoznania.
Powodu do wstrzymania wykonania wyroku nie stanowi również sytuacja
rodzinna i zawodowa skazanego, bowiem ta może być uwzględniona w ramach
instytucji dotyczących wykonywania kary pozbawienia wolności, uregulowanych w
art. 151 k.k.w. lub art. 153 k.k.w.
IV KK 217/25
3
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie
zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej
instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym
względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii
zasadności kasacji skarżącego od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w
Katowicach.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części
dyspozytywnej postanowienia.
[J.I.]
[r.g.]