IV KK 215/16

Sygn. akt IV KK 215/16

POSTANOWIENIE

Dnia 6 lipca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2016r.

sprawy W. J. i A. M.

oskarżonych z art. 160 § 2 k.k. i art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
‎z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycieli subsydiarnych
‎od wyroku Sądu Okręgowego w B.
‎z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt VII Ka […]
‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ż.
‎z dnia 9 kwietnia 2015r. sygn. akt II K […]

p o s t a n o w i ł:

1 - oddalić kasację uznając ja za oczywiście bezzasadną,

2 - kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć oskarżycieli subsydiarnych.

UZASADNIENIE

Kasacja wniesiona w imieniu oskarżycieli subsydiarnych jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.

Skarżący choć deklaruje, że podnosi w niej zarzuty związane z naruszeniem prawa procesowego, których miałby dopuścić się Sąd Okręgowy, w istocie skierował ją wprost i wyłącznie przeciwko procedowaniu przez Sąd I – instancji. Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie od wyroków sądów odwoławczych.

Oceniając sformułowane w niniejszej sprawie zarzuty kasacyjne, podnieść należy, że stanowią one próbę uczynienia z postępowania kasacyjnego trzeciej instancji kontroli orzeczenia. Stanowczo zatem stwierdzić należy, że celem postępowania kasacyjnego nie jest powielanie kontroli apelacyjnej.

Tymczasem w kasacji dosłownie powtórzone zostały wszystkie zarzuty, które postawiono w apelacji. Brak natomiast w kasacji choćby wskazania na wadliwe rozpoznanie skargi apelacyjnej – art. 433§1 k.p.k. Powyższe jednoznacznie dowodzi, że kasacja ponownie skierowana została przeciwko orzeczeniu Sądu Rejonowego nie zaś Odwoławczego.

Oczywistym jest, że zarzut obrazy art. 41§1 k.p.k. dotyczy ewentualnego braku obiektywizmu u sędziego prowadzącego rozprawę pierwszoinstancyjną. Podobnie dekoncentracja materiału dowodowego poprzez nadmiernie długotrwałe odroczenie prowadzenia rozprawy miałaby nastąpić przed Sądem Rejonowym. W końcu zaś, to również ten Sąd podjął decyzje o oddaleniu wniosków dowodowych oskarżycieli.

Każdy z tych zarzutów został oceniony przez Sąd Odwoławczy i choć nie wszystkie jego argumenty są w pełni przekonujące, Sąd Najwyższy nie ma możliwości ustosunkowania się do nich, skoro nie podniesiono w skardze zarzutu wadliwego rozpoznania apelacji, czy wadliwego sporządzenia w tym zakresie uzasadnienia wyroku (art. 457§3 k.p.k.).

W tej sytuacji zatem, żaden z zarzutów naruszenia prawa procesowego, nie mógł zostać uznany za zasadny choćby w najmniejszym stopniu.

Przypomnieć też warto, że Sąd Najwyższy, zgodnie z dyspozycją art. 536 k.p.k. rozpoznaje kasację wyłącznie w granicach podniesionych zarzutów, a wyjątkowo jedynie szerzej, gdy zachodzą okoliczności wskazane w art. 439 k.p.k., co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Oskarżycieli subsydiarnych obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.

aw