IV KK 204/24

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-10-02

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 204/24
Data orzeczenia2024-10-02
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Marek Pietruszyński, SSN Jarosław Matras, SSN Włodzimierz Wróbel, SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący), SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

IV KK 204/24

POSTANOWIENIE

Dnia 2 października 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący)
SSN Jarosław Matras
SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)

Protokolant Agnieszka Murzynowska

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Józefa Gemry
w sprawie P.J.
podejrzanego o czyn z art. 288 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
w dniu 2 października 2024 r.,
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego
od postanowienia Sądu Rejonowego w Przasnyszu
z dnia 17 maja 2023 r., sygn. akt II Kp 68/23,
utrzymującego w mocy postanowienie Prokuratora Rejonowego w Przasnyszu

z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. akt […],

uchyla zaskarżone orzeczenie.

Jarosław Matras Marek Pietruszyński Włodzimierz Wróbel

UZASADNIENIE

Postanowieniem asesora Prokuratury Rejonowej w Przasnyszu z dnia 20 grudnia 2022 r. (sygn. akt […]) umorzono dochodzenie przeciwko P. . podejrzanemu o to, że:

I. w dniu 20 sierpnia 2021 r. w miejscowości G., gm P., woj. [...] dokonał uszkodzenia działki oznaczonej numerem […], w ten sposób, że poruszał się po niej pojazdem mechanicznym ładowaczem czołowym uszkadzając nawierzchnię co spowodowało straty w wysokości 11560,21 złotych na szkodę gminy P., tj. o czyn z art. 288 § 1 k.k. - wobec stwierdzenia, że brak jest danych dostatecznie uzasadniających jego popełnienie, na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. oraz

II. w sprawie zaistniałego w dniu 20 sierpnia 2021 r. w miejscowości G., gm. P. woj. [...] z terenu działki oznaczonej numerem […] zaboru w celu przywłaszczenia dwóch głazów kamiennych o bliżej nieustalonej wartości nie mniejszej niż 500 zł na szkodę gminy P., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. - wobec stwierdzenia, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego, na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.

Na to postanowienie zażalenie wniósł wójt Gminy P., zarzucając przedmiotowemu postanowieniu:

„1. naruszenie przepisu art. 288 § 1 k.k. poprzez jego błędną wykładnię w wyniku uznania, że w zakresie czynu popełnionego przez P. J., tj. uszkodzenia terenu działki nr […]w G. poprzez zniszczenie jej nawierzchni, w tym posianej trawy oraz przestawienia 6 głazów kamiennych, przez co zniszczył założenia projektowe realizowanego przez Gminę P. dofinansowanego ze środków Województwa [...]go zadania „Zagospodarowanie terenu wokół zbiornika wodnego na potrzeby zwiększenia walorów turystycznych centrum miejscowości G.” w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020”, w ramach którego m.in. dokonano uporządkowania części działki nr […] w G., zasiania trawy, ułożenia 6 głazów kamiennych i spowodował straty na szkodę Gminy P. w wysokości 11.560,21 zł, brak jest danych dostatecznie uzasadniających jego popełnienie na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.

2. naruszenie przepisu art. 278 § 1 k.k. poprzez jego błędną wykładnię w wyniku uznania, że czyn popełniony przez P.J. polegający na zaistniałym w dniu 20 sierpnia 2021r. w miejscowości G., gmina P. woj. [...] zaborze z działki nr [...] stanowiącej własność Gminy P. w celu przywłaszczenia dwóch głazów kamiennych o bliżej nieustalonej wartości nie mniejszej niż 500 zł na szkodę Gminy P., nie zawiera znamion czynu zabronionego na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.

3. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj. art. 297 § 1 pkt 1, 2, 3 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. i art. 7 k.p.k.,

4. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść,

5. naruszenie art. 297 § 1 pkt 4 k.p.k. przez przeprowadzenie postępowania w niepełnym zakresie i nie wyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności,

6. naruszenie art. 2 ustawy z 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze w zw. art. 2 § 1 pkt 1 k.p.k. przez zaniechanie ścigania przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. oraz pociągnięcia sprawcy do odpowiedzialności karnej.”

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Prokuraturze do dalszego prowadzenia.

Sąd Rejonowy w Przasnyszu postanowieniem z dnia 17 maja 2023 r. (sygn. akt II Kp 68/23) nie uwzględnił zażalenia i utrzymał postanowienie w mocy.

Od powyższego postanowienia kasację wniósł w trybie art. 521 § 1 k.p.k. Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu orzeczeniu „rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 118 § 3 k.p.k. i art. 330 § 2 k.p.k., polegające na merytorycznym rozpoznaniu zażalenia Gminy P., w części złożonej na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w P. z dnia 20 grudnia 2022 r. o sygn. akt […] o umorzeniu na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k., wobec braku danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa, dochodzenia przeciwko P. J. podejrzanemu o popełnienie czynu z art. 288 § 1 k.k., mimo że zażalenie to zostało złożone na postanowienie wydane w trybie art. 330 § 2 k.p.k. i podlegało rozpoznaniu przez prokuratora nadrzędnego, tj. przez Prokuratora Okręgowego w Ostrołęce.”

Prokurator Generalny wniósł o uchylenie postanowienia Sądu Rejonowego w Przasnyszu w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do rozpoznania Prokuratorowi Okręgowemu w Ostrołęce.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja okazała się zasadna.

Postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w Przasnyszu z dnia 20 grudnia 2022 r. (sygn. akt […]) było, jak trafnie wskazuje Prokurator Generalny, ponownym już postanowieniem stwierdzającym brak podstaw do wniesienia aktu oskarżenia (poprzednie dotyczące czynu z art. 288 § 1 k.k. wydane zostało w dniu 28 czerwca 2022 r.). Powyższe postanowienie zostało w całości zaskarżone przez wójta Gminy P.. Środek odwoławczy skarżący wniósł za pośrednictwem Prokuratora Rejonowego w Przasnyszu, a jako organ właściwy do jego rozpoznania wskazał Sąd Rejonowy w Przasnyszu. Trafnie podkreśla Prokurator Generalny, że Prokurator Rejonowy w Przasnyszu przekazał Sądowi zażalenie do rozpoznania wyłącznie w zakresie kwestionującym umorzenie postępowania w sprawie o czym z art. 278 § 1 k.k. Sąd Rejonowy w Przasnyszu rozpoznał jednak zażalenie również w części dotyczącej umorzenia postępowania przeciwko P. J. o czyn z art. 288 § 1 k.k. Pamiętać jednak należy, że zgodnie z art. 330 § 2 k.p.k. obowiązującym w dacie orzekania przez Sąd, jeżeli organ prowadzący postępowanie nadal nie znajduje podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, wydaje ponownie postanowienie o umorzeniu postępowania lub odmowie jego wszczęcia, a postanowienie to podlega zaskarżeniu tylko do prokuratora nadrzędnego. Zatem w odniesieniu do czynu opisanego w pkt. 1 postanowienia asesora Prokuratury Rejonowej w Przasnyszu, Sąd Rejonowy nie powinien w ogóle orzekać, gdyż to rozstrzygnięcie asesora Prokuratury Rejonowej w Przasnyszu nie zostało mu formalnie przekazane do oceny. Z uwagi właśnie na skomplikowany proceduralnie tok postępowania w zakresie oceny realizacji znamion typu z art. 288 k.k. (obszernie opisany przez Prokuratora Generalnego w kasacji) postanowienie to jedynie w części mogło być przedmiotem zażalenia do sądu powszechnego. Tego w sprawie nie dostrzeżono.

Uchybienie to miało bardzo wymiernie i istotne konsekwencje dla sytuacji prawnej Gminy, gdyż uznanie skuteczności orzeczenia Sądu także co do zarzutu popełnienia czynu z art. 288 k.k. wyłączałoby możliwość wniesienia przez Gminę P. subsydiarnego aktu oskarżenia w tym zakresie. W sposób rażący ograniczałoby to jej prawa gwarantowane przez procedurę karną.

Należało zatem orzec jak w sentencji.

Jarosław Matras Marek Pietruszyński Włodzimierz Wróbel

[WB]

[ał]]

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)