IV KK 202/12

Sygn. akt IV KK 202/12

POSTANOWIENIE

Dnia 17 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Piotr Hofmański

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 17 października 2012 r.,

sprawy J. P.,

skazanego z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k.,

z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 25 stycznia 2012 r.,

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego

z dnia 20 września 2011 r.,

p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną,

2. obciążyć kosztami postępowania kasacyjnego skazanego J. P.

UZASADNIENIE

Kasacja jest oczywiście bezzasadna.

Zarzuty zawarte w kasacji obrońcy skazanego J. P. nie zasługują na uwzględnienie.

W ocenie Sądu Najwyższego zarzuty ujęte w pkt 1 – 4 kasacji tylko pozornie dotyczą naruszenia prawa procesowego. Zarzuty te zmierzają w istocie nie tyle do zakwestionowania sposobu oceny dowodów przez sąd I instancji, przestrzegania zasady swobodnej oceny dowodów, czy konieczności rozważenia całokształtu materiału dowodowego, a raczej polegają na zanegowaniu wprost ustaleń faktycznych leżących u podstaw orzeczenia sądu I instancji. Warto też zwrócić uwagę, że zarzuty te stanowią niemal dokładne powtórzenie zarzutów apelacji.

Tymczasem sposób i rezultat dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych był przedmiotem kontroli sądu odwoławczego i spotkał się z jego aprobatą. Skarżącym należy przypomnieć, że kontrola kasacyjna, jako instrument procesowy o charakterze nadzwyczajnym, nie może służyć do weryfikowania dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych.

Z kolei zarzuty zawarte w pkt 5 i 6 kasacji, zarzucające brak ustosunkowania się sądu odwoławczego do wszystkich zarzutów i wniosków podniesionych w apelacji dotyczącej tego oskarżonego, są zarzutami nieprawdziwymi – uzasadnienie wyroku II instancji zawiera w tym względzie rzetelne, jasne i jednoznaczne rozważania; w ocenie Sądu Najwyższego sąd odwoławczy w sposób wyczerpujący rozpatrzył wszystkie zarzuty apelacji, w tym dogłębnie zweryfikował wartość dowodową poszczególnych zebranych w sprawie dowodów oraz sposób ich oceny przez sąd I instancji.

Na koniec zaznaczyć trzeba, że zarzut zawarty w pkt 7 kasacji, rażącej niewspółmierności kary, bez zarzutu rażącego naruszenia prawa w tym zakresie, jest niedopuszczalny w ramach kontroli kasacyjnej.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.