IV KK 127/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk
Dnia 20 maja 2026 r.
w sprawie V. S.
skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 20 maja 2026 r.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku
z dnia 7 listopada 2025 r., sygn. akt VIII Ka 782/25,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku
z dnia 14 maja 2025 r., sygn. akt III K 283/25,
na podstawie art. 532 § 1 a contrario k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego V. S. wniósł kasację, w której zostały sformułowane
zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego mające – zdaniem skarżącego –
istotny wpływ na treść orzeczenia. We wniesionym nadzwyczajnym środku
zaskarżenia obrońca zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania kary
pozbawienia wolności wobec skazanego V. S. do czasu rozpoznania kasacji.
W uzasadnieniu co do sformułowanego wniosku wskazał, że wykonanie wyroku w
zakresie zawartych w nim rozstrzygnięć może nastąpić przed rozpoznaniem kasacji
IV KK 127/26
2
co stoi w sprzeczności z zasadami porządku prawnego oraz gwarancjami
procesowymi i konstytucyjnymi. Wyraził również przekonanie o trafności zarzutu
naruszenia przez Sąd odwoławczy art. 433 § 2 k.p.k.
W odpowiedzi na kasację Prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście
bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja z art. 532 § 1 k.p.k., będąca odstępstwem od zasady
natychmiastowej wykonalności prawomocnych wyroków (art. 9 § 3 k.k.w.) ma
charakter wyjątkowy, a skorzystanie z niej jest możliwe dopiero przy jednoczesnym
spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia znacznego stopnia
prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez
wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać dla
skazanego wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki.
Nie przesądzając w tym miejscu o zasadności sformułowanych
w nadzwyczajnym środku zaskarżenia zarzutów, co wymaga ich analizy
przekraczającej ramy postępowania związanego z wnioskiem o jakim mowa w art.
532 § 1 k.p.k., która to analiza zostanie przeprowadzona na rozprawie, ale
dokonując badania ich wagi tylko z punktu widzenia ustalenia przesłanek
wstrzymania wykonania orzeczenia, należy stwierdzić, że prawdopodobieństwo
uwzględnienia tej kasacji w zaskarżonym zakresie nie jest na tyle wysokie, by
stanowiło wystarczającą podstawę do skorzystania z możliwości wstrzymania
wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. Tego rodzaju oceny nie można bowiem
dokonywać przed merytorycznym rozpoznaniem tej skargi, w sytuacji, gdy i sama
kasacja nie podnosi uchybień, które w sposób oczywisty – bez potrzeby głębszego
wnikania w materiały sprawy - wskazywałyby na niebudzącą wątpliwości ich
zasadność.
Szereg argumentów w tym przedmiocie podniósł chociażby w pisemnej
odpowiedzi na kasację oskarżyciel publiczny.
IV KK 127/26
3
Skoro więc nie został spełniony warunek sine qua non umożliwiający
wydanie orzeczenia po myśli art. 532 § 1 k.p.k. należało orzec jak na wstępie
[J.J.]
[r.g.]