WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 maja 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Motuk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 23 maja 2024 r. w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w. oraz art. 15 § 2 i 4 k.p.w.

sprawy T. K. (K.) i P. S. (S.)

ukaranych za wykroczenie z art. 177 pkt 2 ustawy Prawo geologiczne i górnicze

z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść

od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej

z dnia 11 lipca 2023 r., sygn. akt II W 571/23

uchyla zaskarżony wyrok w odniesieniu do T. K. i P. S. w części dotyczącej orzeczenia o karze – i w tym zakresie sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Rudzie Śląskiej.

UZASADNIENIE

T. K. i P. S. zostali obwinieni o to, że w dniu 4 stycznia 2023 r., około godz. 16:10, w R. Ś. w rejonie ulicy […], bez wymaganej koncesji i zatwierdzonego projektu robót geologicznych, wydobywali kopaliny ze złóż, tj. o wykroczenie z art. 177 ustawy Prawo geologiczne i górnicze.

Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej wyrokiem nakazowym z dnia 11 lipca 2023 r., sygn. akt II W 571/23:

1.uznał obwinionych T. K. i P. S. za winnych popełnienia opisanego wyżej czynu, to jest wykroczenia z art. 177 pkt 2 ustawy Prawo geologiczne i górnicze – i za to, na mocy art. 177 ustawy Prawo geologiczne i górnicze w zw. w zw. z art. 20 § 1 k.w. w zw. z art. 21 § 1 k.w., wymierzył im karę po 1 miesiącu ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze po 40 godzin w stosunku miesięcznym;

2.na mocy art. 30 § 1 k.w. orzekł przepadek dowodów rzeczowych;

3.na podstawie art. 121 § 1 k.p.w. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił obwinionych od ponoszenia kosztów postępowania, którymi obciążył Skarb Państwa.

Przedmiotowy wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się wobec obydwu obwinionych w dniu 10 sierpnia 2023 r.

W dniu 19 marca 2024 r. (data prezentaty) do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja Prokuratora Generalnego od ww. wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej. Skarżący wskazał, że przedmiotowe orzeczenie zaskarża w części dotyczącej orzeczenia o karze, na korzyść obydwu ukaranych.

Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 177 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze, polegające na wymierzeniu T. K. i P. S., na podstawie tego przepisu, kary po 1 miesiącu ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin, w sytuacji gdy wykroczenie to zagrożone jest karą aresztu lub grzywny.

Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Rudzie Śląskiej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej uwzględnienia na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w.

Rację ma autor kasacji, że zaskarżony wyrok jest wadliwy, bowiem orzeczona w nim kara ograniczenia wolności (względem obu obwinionych) nie została określona w  sankcji wykroczenia stypizowanego w art. 177 pkt 2 ustawy Prawo geologiczne i górnicze, który to czyn w zaskarżonym wyroku nakazowym przypisano T. K. i P. S. Za przedmiotowe wykroczenie ustawodawca przewidział wyłącznie karę aresztu lub grzywny. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że wymierzenie kary ograniczenia wolności, która nie jest przewidziana w ustawowym zagrożeniu za to wykroczenie, stanowi rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2018 r., IV KK 154/18, LEX nr 2498047).

Biorąc powyższe pod uwagę, należało uchylić zaskarżony wyrok w odniesieniu do T. K. i P. S. w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Rudzie Śląskiej, który obecnie winien mieć na względzie nie tylko sankcję przewidzianą w art. 177 pkt 2 ustawy Prawo geologiczne i górnicze, lecz również to, że przedmiotowa kasacja wniesiona została na korzyść obwinionych.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.

[PGW]

[ms]

‎