POSTANOWIENIE
Dnia 15 maja 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Tomczyk
w sprawie A. Ś.
skazanego z art. 200 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 maja 2023 r.,
na posiedzeniu bez udziału stron,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku
Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 27 grudnia 2022 r.,
sygn. akt V Ka 564/22 zmieniającego wyrok
Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 4 maja 2022 r.,
sygn. akt IX K 639/19,
postanowił
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
W kasacji wywiedzionej w sprawie skazanego A. Ś. obrońca wniósł o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 27 grudnia 2022 r., sygn. akt V Ka 564/22 zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 4 maja 2022 r., sygn. akt IX K 639/19 podnosząc, że rozpoczęcie odbywania przez skazanego niesłusznie wymierzonej kary spowoduje ciężkie i nieodwracalne skutki dla jego zdrowia i życia. Jednocześnie wskazał, że w okresie od 16 stycznia do 6 lutego 2023 r. A. Ś. hospitalizowany był w zamkniętym Oddziale w C. z rozpoznaniem zaburzeń adaptacyjnych oraz zaburzeń stresowych pourazowych, wobec stwierdzenia u niego myśli samobójczych, na okoliczność czego przedłożył do kasacji kopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego oraz nadmienił, że leczenie to nie zostało zakończone, gdyż pacjent został skierowany do dalszego leczenia ambulatoryjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Na wstępie należy podkreślić, że samo wniesienie kasacji i powoływanie się w niej na rażące naruszenie prawa, nie uzasadnia automatycznego uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku i odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń. Konieczne jest bowiem zaistnienie wyjątkowych względów pozwalających na ustalenie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Istnienia takich względów w rozpoznawanej sprawie obrońca jednak nie wykazał. Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia w kwestii kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wobec skazanego wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.
Z tych względów Sąd orzekł jak na wstępie.