IV KK 116/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
Dnia 21 maja 2026 r.
w sprawie A.W.,
skazanego za czyn z art. 258 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,
na posiedzeniu w dniu 21 maja 2026 r.,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 6 października 2025 r., II AKa 29/25,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 23 października 2024 r., V K 184/24,
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Na skutek kasacji obrońcy skazanego A.W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w
Katowicach z dnia 6 października 2025 r., II AKa 29/25, zmieniającego wyrok Sądu
Okręgowego w Katowicach z dnia 23 października 2024 r., V K 184/24, przed
Sądem Najwyższym zawisła sprawa m.in. tego skazanego. Za przypisane mu
przestępstwa został on skazany na karę łączną 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia
wolności.
IV KK 116/26
2
W kasacji obrońcy skazanego został zawarty także wniosek o wstrzymanie
wykonania zaskarżonego nią wyroku. W uzasadnieniu wniosku obrońca wskazał,
że uwzględnienie sformułowanych w kasacji zarzutów oraz wniosków kasacyjnych
– co zważywszy na charakter podniesionych uchybień jest wysoce prawdopodobne
– doprowadziłoby do pozbawienia zaskarżanego wyroku cechy prawomocności.
Tym samym, przystąpienie do wykonania tego wyroku przed poddaniem go
rzetelnej kontroli w ramach postępowania kasacyjnego pociągnęłoby za sobą
nieodwracalne skutki. W ocenie obrony powyższe zyskuje na znaczeniu tym
bardziej, iż skazany ma rodzinę – żonę i małoletnie dziecko i w chwili obecnej pełni
funkcję głównego żywiciela rodziny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku okazał się
niezasadny.
W orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd Najwyższy może wstrzymać
wykonanie prawomocnego wyroku wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za
podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo
uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że
wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego
wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Zasadnie podkreśla się
więc, że można wstrzymać wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku, jeżeli
wyraźnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia
wobec niego postępowania na skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie
Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18; postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 21 lipca 2025 r., II KK 83/25). Niezbędne jest więc ustalenie,
że postawione orzeczeniu sądu odwoławczego zarzuty (i argumentacja
zaprezentowana na ich poparcie) dają asumpt do przyjęcia poglądu o niemal
pewnej wadliwości zaskarżonego wyroku sądu odwoławczego (por. postanowienia
Sądu Najwyższego: z dnia 3 kwietnia 2025 r., IV KK 55/25; z dnia 27 marca 2025 r.,
IV KK 116/26
3
III KK 84/25). W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i
jednoznaczność uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy.
Powodu do wstrzymania wykonania wyroku nie stanowi również sytuacja
rodzinna skazanego, wzmiankowana w uzasadnieniu wniosku. Może ona bowiem
być uwzględniona w ramach instytucji dotyczących wykonywania kary pozbawienia
wolności, uregulowanych w art. 151 k.k.w. lub art. 153 k.k.w., na zasadach tam
przewidzianych.
Sąd Najwyższy dostrzega, że w kasacji obrońca podniósł zarzuty
wskazujące na zaistnienie uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., związane z
orzekaniem w tej sprawie przez sądy powszechne, w składach których zasiadali
sędziowie powołani na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w
trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o
Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz.
3). Jednakże sam fakt powołania do pełnienia urzędu sędziego sądu
powszechnego w procedurze, o której mowa powyżej, nie jest wystarczający do
uznania, że w sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza (por.
uchwała składu połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r.,
BSA I-4110-1/20, OSNK 2020, z. 2, poz. 7; uchwała składu siedmiu sędziów Sądu
Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt I KZP 2/22, OSNK 2022, z. 6, poz.
22). Natomiast kwestia zaistnienia podstawy uchylenia wyroku z art. 439 § 1 pkt 2
k.p.k., z uwzględnieniem okoliczności tej konkretnej sprawy, a także okoliczności
związanych z nominacją konkretnych sędziów, będzie przedmiotem rozważań w
ramach merytorycznego rozpoznania kasacji (por. postanowienia Sądu
Najwyższego: z dnia 7 lipca 2022 r., III KK 117/22; z dnia 25 lutego 2022 r., V KK
54/22).
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie
zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej
instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym
względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii
zasadności kasacji skarżącego od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w
Katowicach.
IV KK 116/26
4
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części
dyspozytywnej postanowienia.
[WB]
[a.ł]
