IV KK 110/21

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2021-04-29

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 110/21
Data orzeczenia2021-04-29
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Andrzej Tomczyk, SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący), SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 110/21

POSTANOWIENIE

Dnia 29 kwietnia 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Tomczyk

po rozpoznaniu z urzędu, na posiedzeniu bez udziału stron

w dniu 29 kwietnia 2021 r.

sprawy W. Ł.,

skazanego z art. 178a § 1 k.k.,

z powodu kasacji wniesionej przez skazanego będącego radcą prawnym

od wyroku Sądu Okręgowego w P.

z dnia 27 października 2020 r., sygn. akt II Ka (…),

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w J.

z dnia 16 czerwca 2020 r., sygn. akt II K (…),

na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 531 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

I. pozostawić kasację bez rozpoznania;

II. obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2020 r. Sąd Rejonowy w J., sygn. akt
II K (…), uznał W.Ł. za winnego popełnienia czynu zarzuconego
z art. 178a § 1 k.k. i za to wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł.

Sąd Okręgowy w P., po rozpoznaniu apelacji oskarżonego, wyrokiem
z dnia 27 października 2020 r., sygn. akt II Ka (…), utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.

Kasację od tego wyroku wniósł skazany, który zarzucając rażące naruszenie przepisów procedury, mające istotny wpływ na treść i istotę orzeczenia, tj. art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.k.

wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia 16 czerwca 2020 r., II K (…) i uniewinnienie go oraz obciążenie za obie instancje i kasację Skarb Państwa w całości, ewentualnie
o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o oddalenie tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia jako oczywiście bezzasadnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy i dlatego należało pozostawić ją bez rozpoznania.

W myśl art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to, zgodnie z § 4 tego unormowania, nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz kasacji jednego z podmiotów szczególnych wymienionych w art. 521 k.p.k.

Tymczasem, jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, W. Ł. został skazany na karę grzywny. Nie doszło zatem do wymaganego treścią art. 523 § 2 k.p.k., skazania na karę bezwzględnego pozbawienia wolności.

Z treści kasacji nie wynika także, by jej Autor wskazał na uchybienia określone w art. 439 k.p.k.

W związku z tym, kasację jako niedopuszczalną z mocy ustawy, należało pozostawić bez rozpoznania.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)