POSTANOWIENIE

Dnia 25 maja 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek

w sprawie B.R.

skazanej za czyny z art. 228 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 maja 2023 r.,

wniosku obrońcy skazanej o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. akt II Ka 251/22 zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Łomży z dnia 1 lipca 2022 r., sygn. akt II K 267/19

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Obrońca B.R. wniósł do Sądu Najwyższego kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. akt II Ka 251/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Łomży z dnia 1 lipca 2022 r., sygn. akt II K 267/19. W ww. postępowaniu B.R. została prawomocnie skazana za czyny z art. 228 § 1 k.k. i inne, za które wymierzono jej prawomocnie karę łączną 3 lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w wymiarze 480 stawek dzienny po 40 zł każda stawka. Ponadto od części zarzucanych czynów B.R. została prawomocnie uniewinniona oraz co do części zarzucanych czynów Sąd odwoławczy uchylił wyrok Sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. W kasacji obrońca zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego nią wyroku. Wniosek nie został uzasadniony.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a zatem powinno być stosowane wówczas, gdy ranga zarzutów kasacyjnych i wysoki stopień ich uprawdopodobnienia prowadzi do wniosku, że wykonywanie kary, przed rozpoznaniem kasacji, spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2023 r., III KK 645/22). W orzecznictwie słusznie podkreśla się, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku może mieć miejsce, jeżeli zachodzi wysokie, niemal zbliżone do pewności, prawdopodobieństwo uchylenia prawomocnego wyroku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21), a dodatkowo, jeżeli rysuje się perspektywa uniewinnienia osoby skazanej, względnie umorzenia wobec niej postępowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18).

W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy. Ocena zasadności zarzutów kasacji wymagać będzie analizy dokonywanej na etapie merytorycznego jej rozpoznania.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia co do zasadności kasacji obrońcy skazanej od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Łomży.

Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.