Sygn. akt IV CZ 96/17
POSTANOWIENIE
Dnia 17 stycznia 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Władysław Pawlak (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Bogumiła Ustjanicz
w sprawie ze skargi A. M. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Z.
z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt I Ca (...)
w sprawie z wniosku A. M.
przy uczestnictwie K. B. i M. B.
o rozgraniczenie nieruchomości,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 17 stycznia 2018 r.,
zażalenia wnioskodawczyni
na postanowienie Sądu Okręgowego w Z.
z dnia 22 sierpnia 2017 r., sygn. akt I Ca (...),
1. oddala zażalenie dotyczące pkt I zaskarżonego
postanowienia;
2. odrzuca zażalenie w pozostałym zakresie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 22 sierpnia odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem w dniu 27 września 2012 r. Postępowanie to zostało wszczęte na podstawie wniosku A. M., toczyło się z udziałem uczestników: K.B. i M. B. i miało za przedmiot rozgraniczenie sąsiednich nieruchomości.
Sąd Okręgowy stwierdził, że wniesiona skarga nie była oparta o ustawowe podstawy wznowienia w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Nie podzielił stanowiska skarżącej, według której podstawę wznowienia postępowania mogło stanowić wykrycie nowego środka dowodowego w postaci opinii technicznej rzeczoznawcy z dziedziny budownictwa. Z jej treści wynikało bowiem to, że ogrodzenie rozgraniczające nieruchomość nigdy nie było przesuwane. Sąd Okręgowy zauważył, że opinia ta została sporządzona w lipcu 2017 r., a więc już po prawomocnym zakończeniu postępowania rozgraniczającego postanowieniem z dnia 27 września 2012 r.
W zażaleniu na postanowienie wnioskodawczyni utrzymywała istnienie podstawy wznowienia przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c. i wnosiła o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości przez wznowienie postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Podstawę wznowienia postępowania może, oczywiście, stanowić także przyczyna przewidziana w art. 403 § 2 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem, do podstaw wznowienia należy wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Oznacza to, że powinny pojawić się łącznie przynajmniej trzy przesłanki: wpływ nowości na wynik sprawy o rozgraniczenie, istnienie okoliczności lub środka dowodowego w czasie poprzedniego postępowania, obiektywna możliwość powołania się przez stronę na tę okoliczność lub środek dowodowy. Wykrycie w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. nie dotyczy okoliczności faktycznych, które strona mogła powołać w poprzednim postępowaniu, mając ku temu obiektywną możliwość. Nie jest takim środkiem dowodowym na pewno opinia rzeczoznawcy z lipca 2017 r. Nie przekonuje o tym stwierdzenie skarżącej, że o ile środek dowodowy w postaci opinii rzeczoznawcy nie istniał w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości, a powstał później w lipcu 2017 r., to okoliczność faktyczna (stabilnego umiejscowienia ogrodzenia, brak jego przesuwania) istniała obiektywnie w toku procesu o rozgraniczenie. Z tego środka dowodowego można było bowiem skorzystać jeszcze w toku postępowania o rozgraniczenie i wykazywać odpowiednio usytuowanie urządzeń rozgraniczających sąsiednie nieruchomości. W każdym razie w zażaleniu nie wykazano przyczyn niemożności powołania się wnioskodawczyni na okoliczność faktyczną ustaloną przez biegłego w opinii dołączonej do skargi o wznowienie postępowania w toku prawomocnie zakończonego postępowania (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2016 r., III Cz 48/16 niepubl.).
W tej sytuacji Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. Odrzucenie zażalenia w pozostałym zakresie spowodowane zostało niedopuszczalnością zaskarżenia do Sądu Najwyższego rozstrzygnięć zawartych w pkt II i III postanowienia z dnia 22 sierpnia 2017 r.
jw