IV CZ 81/15
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2016-01-20
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie i potwierdził, że nieopłacona skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Podkreślono, że wniosek o zwolnienie od kosztów został już rozpoznany, a wezwanie do zapłaty było skutecznie doręczone. Orzeczenie jest istotne dla praktyki terminowego uiszczania opłat sądowych i skutków ich braku w postępowaniu kasacyjnym.
Dane orzeczenia
SygnaturaIV CZ 81/15
Data orzeczenia2016-01-20
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział IV
SędziowieAnna Kozłowska (autor uzasadnienia), Irena Gromska-Szuster, Wojciech Katner
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt IV CZ 81/15
POSTANOWIENIE
Dnia 20 stycznia 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Kozłowska (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Irena Gromska-Szuster
SSN Wojciech Katner
w sprawie z powództwa D. K.
przeciwko W. J.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 stycznia 2016 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] .z dnia 22 lipca 2015 r.,
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
2
Postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie
powoda na postanowienie tego Sądu z dnia 1 kwietnia 2015 r. o odrzucenie skargi
kasacyjnej od wyroku z dnia 5 grudnia 2014 r., wskazując, że zażalenie nie
zostało opłacone.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 22 lipca 205 r. pozwany wywiódł,
że przyczyny, dla których nastąpiło odrzucenie jego zażalenia na postanowienie
o odrzuceniu skargi kasacyjnej są nieznane z powodu braku uzasadnienia tego
postanowienia, a poza tym odrzucenie skargi kasacyjnej nastąpiło przedwcześnie,
przed rozpoznaniem wniosku powoda o zwolnienie od kosztów sądowych; wniósł
o zbadanie w trybie art. 380 k.p.c. postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia
1 kwietnia 2015 r. odrzucającego skargę kasacyjną powoda.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z akt sprawy wynika, że powód w dniu 5 lutego 2015 r. złożył skargę
kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 grudnia 2014 r. i w tym samym
dniu, działając osobiście, złożył wniosek o zwolnienie od opłaty należnej od skargi
kasacyjnej. Wniosek ten Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 4 marca 2015 r.
oddalił, a odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi powoda w dniu
11 marca 2015 r. Jednocześnie wezwano pełnomocnika powoda do uiszczenia
opłaty należnej od skargi kasacyjnej w kwocie 3780 zł, w terminie tygodniowym,
i wezwanie to zostało prawidłowo doręczone w dniu 11 marca 2015 r. (k. 304,
305). Wobec braku opłaty, postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2015 r.
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda. Postanowienie to, tak jak
poprzednie pisma, doręczono na adres kancelarii pełnomocnika powoda, do rąk
upoważnionego pracownika.
Pełnomocnik powoda wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 1 kwietnia
2015 r., a powód działając osobiście, złożył wniosek o zwolnienie od opłaty
należnej od zażalenia. Wniosek ten Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia
23 kwietnia 2015 r. jako wniosek ponowny, oparty na tych samych okolicznościach,
odrzucił. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi powoda w dniu
4 maja 2015 r., w sposób wyżej wskazany.
3
Wobec braku opłaty od zażalenia na postanowienie z dnia 1 kwietnia 2015 r.,
zażalenie to zaskarżonym obecnie postanowieniem (z dnia 22 lipca 2015 r.) zostało
odrzucone.
Przedstawiona chronologia zdarzeń w postaci czynności procesowych
powoda i sądu wskazuje, że wniosek o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej
został rozpoznany, a opłata, mimo prawidłowego doręczenia wezwania, nie została
uiszczona. Skarga kasacyjna nieopłacona podlega, zgodnie z treścią art. 3986
§ 2
k.p.c., odrzuceniu. Brak było więc podstaw do kwestionowania prawidłowości
postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Nie nasuwa też wątpliwości prawidłowość zaskarżonego postanowienia.
Zgodnie z art. 107 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, ponowny
wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, oparty na tych samych
okolicznościach, sąd odrzuca i na odrzucenie nie przysługuje zażalenie.
Uwzględniając zaś uregulowanie z art. 112 ust. 4 powołanej ustawy, należało
przyjąć, że sąd, doręczając pełnomocnikowi powoda w dniu 4 maja 2015 r.
postanowienie o odrzucaniu ponownego wniosku powoda o zwolnienie od
kosztów sądowych, nie miał obowiązku wzywania pełnomocnika do uiszczenia
opłaty od zażalenia, które ten pełnomocnik wniósł na postanowienie z dnia
1 kwietnia 2015 r. Bezskuteczny upływ terminu do uiszczenia opłaty skutkował
odrzuceniem zażalenia.
W świetle powyższego, zażalenie jako nieuzasadnione, należało oddalić
(art. 39814
w związku z art. 3941
§ 2 i § 3 k.p.c.).
kc
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Zadośćuczynienie za błąd lekarzy przy diagnostyce raka
XV C 222/12 · 2013-07-23
Zasiedzenie nieruchomości: kto musi obalić samoistne posiadanie?
IX Ca 366/15 · 2015-10-08
Czynsz za piwnice przy lokalu użytkowym – wyrok SR
I C 185/13 · 2015-12-30
Zapłata za dostarczone środki farmaceutyczne – wyrok SR
I C 825/15 · 2015-11-16
Powództwo przeciwegzekucyjne po wygaśnięciu tytułu – wyrok SO
IX Ca 483/15 · 2015-10-01
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)