IV CZ 79/11

Sygn. akt IV CZ 79/11 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa K. B. i S. M. przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie Pomorskiemu w G. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 października 2011 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 marca 2011 r., I. odrzuca zażalenie w części dotyczącej odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a w pozostałym zakresie oddala zażalenie, II. zasądza od powodów solidarnie na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 3600 (trzy tysiące sześćset) zł kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 28 marca 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powodów o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt I ACa 1067/10, i odrzucił skargę kasacyjną powodów od wymienionego wyroku jako spóźnioną. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r. Sąd Apelacyjny – na skutek apelacji pozwanego – zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji, oddalił apelację powodów i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego. Pełnomocnik powodów, któremu dnia 14 stycznia 2011 r. doręczono odpisu wyroku z uzasadnieniem, dnia 15 marca 2011 r. wniósł skargę kasacyjną. W dniu 22 marca 2011 r. złożył natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd Apelacyjny uznał, że pełnomocnik powodów nie wykazał, że uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej na skutek nagłego pogorszenia stanu zdrowia w dniu 14 marca 2011 r. Nie ma zatem podstaw do przyjęcia, że choroba adwokata (nie wykazana zaświadczeniem lekarza sądowego) uniemożliwiła nadanie skargi kasacyjnej na poczcie w ustawowym terminie. Sąd podkreślił, że powodowie działali w sprawie z dwoma profesjonalnymi pełnomocnikami procesowymi, a adwokat, który uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, w prowadzonej kancelarii zatrudnia pracowników administracyjnych. Postanowienie zaskarżył zażaleniem pełnomocnik powodów i wniósł o jego zmianę przez „przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej i przekazanie skargi Sądowi Najwyższemu do ponownego rozpoznania” bądź „o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania”. Zarzucił, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został oddalony z naruszeniem art. 148 § 1 , 168 § 1, 171, 233 § 1 k.p.c. i art. 3985 § 1 w związku z 169 § 1 k.p.c., a skarga kasacyjna została odrzucona z obrazą art. 3986 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Z treści zażalenia wynika jednoznacznie, że pełnomocnik powodów wymienione wyżej postanowienie Sądu Apelacyjnego zaskarżył zażaleniem w całości (zarówno w zakresie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, jak i odrzucenia skargi kasacyjnej). Tymczasem postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie podlega zaskarżeniu zażaleniem, albowiem nie należy ono do kategorii postanowień kończących postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 3941 § 2 k.p.c., tj. takich postanowień, które przez uprawomocnienie się trwale zamykają drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji (por. uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 1, z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22). Zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należało zatem odrzucić jako niedopuszczalne (art. 373 w związku z art. 3941 § 2 i 3 k.p.c. oraz art. 39821 k.p.c.). Jest możliwe natomiast zbadanie prawidłowości postanowienia oddalającego wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 380 k.p.c. w związku z 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. Jednakże warunkiem takiej kontroli niezaskarżalnego postanowienia, które miało wpływ na wynik sprawy, jest zamieszczenie w środku odwoławczym stosownego wniosku. W sprawach, w których występuje profesjonalny pełnomocnik, wspomniany wniosek powinien być sformułowany jednoznacznie, albowiem nie ma podstaw do przypisywania pismom wnoszonym przez zawodowego pełnomocnika treści wprost w nich nie wyrażonych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2008 r., II CZ 54/08, niepubl.). Wniesione w sprawie zażalenie nie zawiera wniosku o rozpoznanie postanowienia oddalającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na podstawie art. 380 k.p.c. Podniesione przez skarżącego zarzuty kwestionujące prawidłowość tego postanowienia uchylają się zatem spod kontroli w postępowaniu zażaleniowym. W tej sytuacji zażalenie na odrzucenie spóźnionej skargi kasacyjnej, wobec niekwestionowanego faktu, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, podlegało oddaleniu jako nieuzasadnione (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego zostało oparte na art. 98 k.p.c. w związku z art. 39821 i 391 § 1 k.p.c.).