IV CZ 56/19

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-07-12

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CZ 56/19
Data orzeczenia2019-07-12
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Jacek Grela, SSN Małgorzata Manowska, SSN Kamil Zaradkiewicz, SSN Małgorzata Manowska (przewodniczący), SSN Jacek Grela (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 56/19

POSTANOWIENIE

Dnia 12 lipca 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Manowska (przewodniczący)
SSN Jacek Grela (sprawozdawca)
SSN Kamil Zaradkiewicz

w sprawie z wniosku Miasta i Gminy L.
przy uczestnictwie

G. T., E. C., J. G., Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w W., W. P., (…), Województwa (…) - (…) Zarządu Dróg Wojewódzkich w W. i Skarbu Państwa - Starosty L.
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 lipca 2019 r.,
zażalenia uczestnika postępowania P. M.

na postanowienie Sądu Okręgowego w R.
z dnia 23 lipca 2018 r., sygn. akt IV Ca (…),

uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 6 marca 2018 r. Sąd Okręgowy w R. oddalił apelację uczestnika P. M. (dalej: „uczestnik”) od postanowienia Sądu Rejonowego w L. z 31 maja 2016 r., którym został uwzględniony wniosek Miasta i Gminy L. o zasiedzenie określonej nieruchomości położonej w J. gmina L.

Uczestnik wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu drugiej instancji.

Zaskarżonym postanowieniem z 23 lipca 2018 r. Sąd Okręgowy w R. odrzucił skargę kasacyjną.

W uzasadnieniu wskazał m.in., że odpis postanowienia z 6 marca 2018 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi uczestnika 17 kwietnia 2018 r. W dniu 18 czerwca 2018 r. wniósł on skargę kasacyjną, która była obarczona brakami. Zarządzeniem z 27 czerwca 2018 r. pełnomocnik uczestnika został wezwany do uzupełnienia w terminie tygodniowym braków formalnych skargi kasacyjnej przez: złożenie pełnomocnictwa upoważniającego do czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, wskazanie numeru PESEL skarżącego i oznaczenia jego zamieszkania, podanie danych wszystkich uczestników postępowania z oznaczeniem ich miejsca zamieszkania lub siedziby, złożenie 29 odpisów skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi 3 lipca 2018 r. Pismo pełnomocnika zawierające uzupełnienie braków formalnych zostało nadane do Sądu za pośrednictwem operatora pocztowego 16 lipca 2018 r. (informacja śledzenia przesyłki, koperta z datownikiem urzędu nadawczego).

W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, że skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Z przepisu art. 3986 § 2 k.p.c. wynika, że sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Termin do usunięcia braków skargi upłynął 10 lipca 2018 r. Wobec tego, skoro pełnomocnik wniósł pismo 16 lipca 2018 r., to uczynił to po terminie, co z kolei skutkowało odrzuceniem skargi.

Powyższe orzeczenie zaskarżył zażaleniem uczestnik, domagając się jego uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego w tym kosztów zastępstwa adwokackiego.

W uzasadnieniu podniósł m.in., że odrzucając skargę kasacyjną Sąd drugiej instancji wskazywał, iż pismo z zobowiązaniem do uzupełnienia braków formalnych, zostało doręczone pełnomocnikowi 3 lipca 2018 r. z zakreśleniem 7 - dniowego terminu.

Zdaniem skarżącego, doszło do błędnego odczytania przez Sąd potwierdzenia odebrania zarządzenia przez pełnomocnika, gdyż jak wynika z zapisów na kopercie, w której znajdowała się przedmiotowa przesyłka, w dniu 4 lipca 2018 r. była ona dopiero awizowana. Następnie po dokonaniu sprawdzenia kodu kreskowego listu z zarządzeniem (nr kodu: (…)) na stronie internetowej Poczty Polskiej, w zakładce śledzenia przesyłek - odebranie przesyłki nastąpiło 10 lipca 2018 r. w placówce pocztowej. Data 3 lipca 2018 r. była jedynie datą przekazania przesyłki do doręczenia, ale nie samego doręczenia.

Wobec powyższego termin do złożenia pisma uzupełniającego braki formalne upływał 17 lipca 2018 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie uczestnika okazało się uzasadnione.

Sąd Okręgowy powziął wątpliwości co do faktycznego doręczenia przesyłki pełnomocnikowi uczestnika. Wszczął zatem stosowne postępowanie reklamacyjne.

Pismem z 28 sierpnia 2018 r. Poczta Polska poinformowała, że przesyłka o nr (…) została w dniu 3 lipca 2018 r. awizowana po nieudanej próbie doręczenia pełnomocnikowi uczestnika z powodu zamkniętej kancelarii. Natomiast 10 lipca 2018 r. Pani adwokat A. G. odebrała tę przesyłkę w placówce oddawczej UP K. 1.

Rozbieżności w systemie śledzenia, jak również w elektronicznym potwierdzeniu odbioru, wyniknęły z niezamierzonego błędu doręczającego pracownika.

W rezultacie należało uznać, że pismo zawierające uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej, zostało wniesione przez pełnomocnika uczestnika w terminie.

Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c. i art. 108 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)