IV CZ 46/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-09-07

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CZ 46/16
Data orzeczenia2016-09-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Władysław Pawlak, SSN Agnieszka Piotrowska, SSN Mirosława Wysocka, SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący), SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 46/16

POSTANOWIENIE

Dnia 7 września 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
SSN Władysław Pawlak
SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie
przeciwko Z. W. i O. Giełdzie Zbożowej Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 września 2016 r.,
zażalenia strony pozwanej O.Giełdy Zbożowej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 23 marca 2016 r.

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 marca 2015 roku Sąd Okręgowy w O. zasądził na  rzecz Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie od pozwanych: Z.  W. i O. Giełdy Zbożowej spółki z o.o. kwotę 104 758,50 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 19 grudnia 1993 roku z zastrzeżeniem, że spełnienie tego świadczenia przez jednego z pozwanych zwalnia drugiego z nich. Apelację od tego wyroku złożył tylko pozwany Z. W. Po jej rozpoznaniu Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 31 grudnia 2015 r. zmienił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że oddalił powództwo wobec Z. W. Skarga kasacyjna wniesiona od wyroku Sądu Apelacyjnego przez O. Giełdę Zbożową spółkę z o.o. została odrzucona zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 lutego 2016 roku. Sąd drugiej instancji wskazał, że skarga kasacyjna nie przysługuje pozwanemu, który nie wniósł apelacji od wyroku Sądu Okręgowego uwzględniającego skierowane przeciwko niemu powództwo, albowiem w tej części wyrok Sądu pierwszej instancji stał się prawomocny, nie było zaś podstaw faktycznych i prawnych do rozpoznania apelacji Z. W. także na rzecz kasującej Spółki w oparciu art. 378 § 2 k.p.c.

W zażaleniu na to postanowienie Spółka domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie sporządzone przez fachowego pełnomocnika procesowego nie  formułuje zarzutów, a z chaotycznego uzasadnienia - odwołującego się do  nieaktualnego orzecznictwa i piśmiennictwa dotyczącego kasacji - trudno wywieść, jakiego rodzaju uchybień i w odniesieniu do jakich przepisów postępowania dopuścił się Sąd Apelacyjny. W sytuacji, w której Spółka - jako pozwany in solidum - nie złożyła własnej apelacji, a Sąd drugiej instancji nie rozpoznał - wskutek wniesienia apelacji przez pozwanego Z. W. - sprawy także w odniesieniu do Spółki na podstawie art. 378 § 2 k.p.c., skarżącej Spółce nie przysługiwała skarga kasacyjna od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 31 grudnia 2015 roku, stąd  zasadnie podlegała ona odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 2014 roku, V CSK 506/13, OSNC 2015, nr 6, poz. 77).

W tym stanie rzeczy, zażalenie podlegało oddaleniu jako bezzasadne na podstawie art. 3941 § 3 w związku z 39814 k.p.c.

kc

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)