IV CZ 44/11
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2011-09-16
Dane orzeczenia
SygnaturaIV CZ 44/11
Data orzeczenia2011-09-16
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Marian Kocon, SSN Krzysztof Pietrzykowski, SSA Agnieszka Piotrowska, SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący), SSA Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt IV CZ 44/11
POSTANOWIENIE
Dnia 16 września 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)
SSN Marian Kocon
SSA Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)
ze skargi powoda
o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego
z dnia 19 grudnia 2008 r.,
w sprawie z powództwa S. K.
przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń SA w W.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 września 2011 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 24 lutego 2011 r.,
1. oddala zażalenie
2. oddala wniosek strony pozwanej o zasądzenie kosztów
postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
W dniu 20 stycznia 2011 r. S. K. wniósł skargę o wznowienie postępowania
w sprawie z jego powództwa przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń
S. A. w W. o zapłatę, w której zapadł wyrok Sądu Okręgowego z dnia 10
października 2008 r. w sprawie I C 8/08 oddalający powództwo. Apelacja powoda
od tego wyroku została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 19 grudnia
2008 r. w sprawie I A Ca 602/08.
Przyczyną oddalenia powyższego powództwa o odszkodowanie za
uszkodzenie samochodu powoda w wyniku wypadku było ustalenie przez Sąd I
instancji, że do opisywanego przez powoda zdarzenia drogowego faktycznie nie
doszło.
W toku wszczętego następnie przeciwko powodowi postępowania karnego
o czyn z art. z art. 286 § 1 k.k. sporządzone zostały opinie biegłych oraz opinie
Stowarzyszenia Rzeczoznawców Motoryzacyjnych i Maszynowych wskazujące na
to, że do kwestionowanego w postępowaniu cywilnym zdarzenia drogowego
i będącego jego następstwem szkody majątkowej rzeczywiście doszło.
W konsekwencji oskarżony S. K. wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 26 listopada
2010 r. został uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Wnosząc o wznowienie postępowania, powód wskazał, że powyższe opinie
biegłych, sporządzone w postępowaniu karnym, stanowią nowy dowód,
w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c., nieznany uprzednio w postępowaniu przed Sądem
I instancji, w sprawie o zapłatę przeciwko PZU S.A. w W.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24.02.2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił
skargę, jako nie opartą na ustawowej podstawie wznowienia, argumentując, że
sporządzona w postępowaniu karnym opinia nie stanowi środka dowodowego, o
którym mowa we wskazanym wyżej przepisie.
W zażaleniu na to postanowienie, S. K. zarzucił naruszenie art. 403 §2
k.p.c., przez dokonanie jego niewłaściwej interpretacji, polegającej na przyjęciu, że
sporządzenie opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego, w postępowaniu karnym,
a po zapadnięciu prawomocnego wyroku w sprawie o zapłatę, nie stanowiło
nowych okoliczności i dowodu, zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c.
Formułując powyższy zarzut domagał się uchylenia zaskarżonego
postanowienia Sądu Apelacyjnego i przekazania sprawy temu Sądowi do
ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania
w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków
dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie
mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Wykrycie oznacza dowiedzenie się o istnieniu okoliczności faktycznych lub
dowodów w zakresie umożliwiającym powołanie się na nie. Możliwość powoływania
nowych faktów i dowodów jest jednak ograniczona wyłącznie do tych okoliczności
faktycznych i tych środków dowodowych, które istniały w trakcie postępowania
zakończonego zaskarżonym skargą o wznowienie postępowania wyrokiem
(por. uchwałę składu siedmiu sędziów SN z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68,
OSNCP 1969, nr 12, poz. 208; postanowienie SN z dnia 13 października 2005 r.,
IV CZ 96/05, niepubl. oraz postanowienie SN dnia 7 marca 2007 r., II CZ 5/07,
niepubl.).
Skarżący, jako uzasadnienie wskazanej podstawy wznowienia
postępowania, powołał nowy środek dowodowy, w postaci opinii biegłych oraz
opinii Stowarzyszenia Rzeczoznawców Motoryzacyjnych i Maszynowych, który
jednakże, co bezsporne, zaistniał dopiero na etapie wszczętego przeciwko
skarżącemu, postępowania karnego, o czyn z art. 286 § 1 k.k., a więc już po
prawomocnym zakończeniu sprawy o zapłatę, z powództwa S. K., przeciwko PZU
S.A. w W. Zgodnie, natomiast, z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego nie
stanowi podstawy wznowienia postępowania według art. 403 § 2 k.p.c. opinia
biegłego sporządzona w innej sprawie po prawomocnym zakończeniu procesu,
którego wznowienia dotyczy skarga o wznowienie postępowania
(por.
postanowienie SN z dnia 10 stycznia 1977 r., I CP 5/76, niepubl.).
W przedmiotowej sprawie opinie biegłych oraz opinia Stowarzyszenia
Rzeczoznawców Motoryzacyjnych i Maszynowych zostały sporządzone już po
uprawomocnieniu się wyroku Sądu Okręgowego. W konsekwencji rzeczone środki
dowodowe nie mogły stanowić podstawy wznowienia postępowania prawomocnie
zakończonego powyższym orzeczeniem.
Z przytoczonych przyczyn Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., postanowił, jak w sentencji.
Sąd oddalił wniosek strony pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania
zażaleniowego z uwagi na wniesienie odpowiedzi na zażalenie z wnioskiem
o przyznanie tych kosztów po upływie tygodnia od daty doręczenia stronie
pozwanej odpisu zażalenia (art. 3941 § 3 w związku z art. 395 § 1 k.p.c.).
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)