IV CZ 42/15

Sygn. akt IV CZ 42/15

POSTANOWIENIE

Dnia 22 października 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Owczarek (przewodniczący)
‎SSN Dariusz Dończyk
‎SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku M. K. J.
‎przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Starosty T., H. D. K. i B. W.
‎o stwierdzenie zasiedzenia,
‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 października 2015 r.,
‎zażalenia wnioskodawczyni

na postanowienie Sądu Okręgowego w Z.
‎z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt I WSC […],

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 26 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Z. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni M. K. J. od wyroku tego Sądu z 17 grudnia 2014 r.

W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że pełnomocnik wnioskodawczyni pomimo wezwania nie usunął braków wniesionej skargi kasacyjnej, przez sformułowanie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania.

W zażaleniu, pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego. Podniósł, że spełnił wszystkie wymagania zawarte w art. 398⁹ k.p.c., w tym przede wszystkim prawidłowo uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, co wynika z jej treści.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniesiona skarga kasacyjna nie spełniała określonego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymagania zamieszczenia w niej wniosku o przyjęcie do rozpoznania. W  piśmie  odpowiadającym na wezwanie przewodniczącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w tym zakresie pełnomocnik skarżącej sformułował wniosek o „przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpatrzenia ze względu na wydanie całkowicie błędnych i bezprawnych orzeczeń przez sądy II i I instancji”.

Nieuzasadnione jest jednak wyrażone w zażaleniu przekonanie, że tym samym uzupełniany został stwierdzony brak formalny skargi, co umożliwia nadanie jej dalszego biegu. Autor skargi nie dostrzega bowiem różnicy między odrębnymi wymaganiami przytoczenia podstaw skargi i ich uzasadnienia i oraz zamieszczenia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienia, które nie może polegać na odwołaniu się do uzasadnienia podstaw skargi.

Wskazać przy tym trzeba, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, z uwagi na związek ze wstępnym rozpoznaniem skargi kasacyjnej, tzw. przesądem nie może opierać się na dowolnej argumentacji, lecz powinno nawiązywać ściśle do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c.

W tym stanie rzeczy zaistniała określona w art. 398⁶ § 2 k.p.c. podstawa do odrzucenia przez Sąd Okręgowy skargi kasacyjnej, a w konsekwencji wniesione zażalenie, jako bezzasadne podlegało oddaleniu stosownie do art. 398¹⁴ w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c.

aw