IV CZ 42/11

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2011-09-29

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CZ 42/11
Data orzeczenia2011-09-29
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Mirosław Bączyk, SSN Anna Kozłowska, SSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący), SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 42/11 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska SSN Krzysztof Pietrzykowski ze skargi J. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 27 października 2010 r., w sprawie z powództwa J. B. przeciwko PGE Zakładowi Energetycznemu B. Spółce Akcyjnej w B., Gminie S., Skarbowi Państwa - Komendantowi Powiatowemu Policji w S., Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministrowi Sprawiedliwości, Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w S., Prezesowi Sądu Rejonowego w S., Prokuratorowi Okręgowemu w B., Wojewodzie P. i Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w B. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 16 lutego 2011 r., 1. oddala zażalenie; 2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego - adwokat A. Z. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł powiększoną o stawkę podatku VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi w postępowaniu zażaleniowym; 3. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Powód - J. B. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 27 października 2010 r. Jako podstawy prawne skargi wskazał art. 401 pkt 1 i 2 k.p.c. i wyjaśnił, że wspomniany wyrok (oraz poprzedzający go wyrok Sądu Okręgowego) dotknięte zostały nieważnością, w wydaniu wyroku Sądu Okręgowego uczestniczył stronniczy sędzia, a powód jako strona postępowania rozpoznawczego został pozbawiony swych praw. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 16 lutego 2011 r. odrzucił skargę powoda z racji braku podstaw prawnych jej wniesienia, przewidzianych w art. 401 pkt 1 i pkt 2 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie powód wskazywał na naruszenie art. 410 § 1 k.p.c i art. 401 pkt 1 i 2 k.p.c. oraz wnosił o jego uchylenie w całości. W ocenie skarżącego, przytoczone w skardze okoliczności (k. 2 i 4 akt sprawy) uzasadniają wniosek, że wskutek naruszenia przepisów prawa był on pozbawiony możliwości działania w rozumieniu art. 401 pkt 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd Apelacyjny stwierdził, że nie istniały wskazane przez skarżącego w skardze podstawy prawne wznowienia przewidziane w art. 401 pkt 1 i 2 k.p.c. Zgodnie bowiem z art. 410 § 1 k.p.c., skarga o wznowienie postępowania powinna być oparta o przewidzianą, ustawową podstawę prawną. Z treści zażalenia (w części dotyczącej określenia podstaw skargi i motywacji prawnej tych podstaw) wynika, że skarżący kwestionuje przede wszystkim stanowisko Sądu Apelacyjnego negujące sugerowane pozbawienie powoda możliwości działania w rozumieniu art. 401 pkt 2 k.p.c. w postępowaniu zakończonym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 27 października 2010 r. W uzasadnieniu zażalenia powtórzono jedynie ogólnie to, w czym powód dopatruje się wspomnianego uchybienia, tj. w sytuacji zamknięcia rozprawy przez Sąd pierwszej instancji po rozszerzeniu powództwa wobec Gminy i nieprzeprowadzenia dowodów ze zgłoszonych świadków, mimo że powód uzyskał adresy tych świadków dopiero na etapie postępowania apelacyjnego. Nie ma tu natomiast odpowiedniej, merytorycznej polemiki, zmierzającej do podważenia stanowiska wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu o odrzuceniu skargi, wspartego z odwołaniem się do orzecznictwa Sądu Najwyższego (s. 3 - 4 uzasadnienia). Sąd Apelacyjny trafnie wyjaśnił m.in. to, że pozbawienie strony możliwości działania w rozumieniu art. 401 pkt 1 i 2 k.p.c. oznacza taką sytuację procesową, w której doszło do całkowitego, zasadniczego pozbawienia strony możliwości obrony swych praw. Tymczasem powód brał przecież udział w postępowaniu rozpoznawczym i podejmował wszystkie niezbędne czynności procesowe, włącznie z wnoszeniem środków odwoławczych. Przyznano adwokat ustanowionej z urzędu (k. 253 akt – I ACa 448/10) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na podstawie art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z §§ 6, 13 i 20 rozporządzenia MS w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) (Dz.U. 2002 r., nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)