IV CZ 33/21

Sygn. akt IV CZ 33/21

POSTANOWIENIE

Dnia 8 września 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Grela (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Tomasz Szanciło
‎SSN Kamil Zaradkiewicz

w sprawie z wniosku S. B.
‎przy uczestnictwie S. Spółki Jawnej z siedzibą w S., M. C., M. M. W., A. A. W., M. F., I. C., D. N. V.. i K. F.
‎o wpis,
‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 września 2021 r.,
‎zażalenia uczestników M. M. W. i A. A. W.

na postanowienie Sądu Okręgowego w G.
‎z dnia 30 października 2020 r., sygn. akt XVI Ca [...],

1. oddala zażalenie;

2. zasądza od uczestników A. A. W. i M. M. W. na rzecz wnioskodawcy S. B. kwotę po 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 23 kwietnia 2020 r. Sąd Okręgowy w G. zmienił pkt II postanowienia z 4 stycznia 2019 r. w ten sposób, że nakazał Sądowi Rejonowemu dokonanie wykreślenia z działu III księgi wieczystej [...] wszystkich wpisów dotyczących wszczęcia egzekucji na udziale S. Spółka jawna z siedzibą w Sieradzu, prowadzonej w sprawie Km [...] przez Komornika Sądowego J. Ś. na wniosek wierzyciela M. C. wraz z przyłączeniami wszystkich kolejnych wierzycieli: M. M. W., A. A. W., M. F., I. C., D. N. V. i K. F..

Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wywiedli M. W. i A. W..

Postanowieniem z 30 października 2020 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił skargę kasacyjną.

Uczestnicy M. W. i A. W. w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzucili:

1. naruszenie art. 519¹ § 1 k.p.c. przez uznanie, iż zaskarżone skargą kasacyjną orzeczenie nie jest postanowieniem co do istoty sprawy, przez co skarga kasacyjna od niego nie przysługuje, co pozostaje w sprzeczności z rozstrzygnięciem Sądu Najwyższego w tożsamej przedmiotowo sprawie, ze skargi kasacyjnej M. B. w sprawie pod sygn. akt IV CSK 598/17, gdzie skarga kasacyjna złożona od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z 30 października 2016 r. sygn. akt III Ca [...], w tym co do wpisów do działu III KW ostrzeżeń o toczącej się egzekucji, została przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, a postanowieniem z 7 marca 2019 r. Sąd Najwyższy uchylił ww. orzeczenie Sądu Okręgowego w G. także w zakresie rozstrzygnięcia w zakresie wpisów ostrzeżeń o toczącej się egzekucji w dziale III księgi wieczystej, przez co należy uznać, iż Sąd Najwyższy obecnie uznaje przedmiotowe orzeczenia jako orzeczenia co do istoty sprawy i dopuszcza ich zaskarżanie w drodze skargi kasacyjnej;

2. naruszenie art. 398⁶ § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. przez odrzucenie skargi kasacyjnej pomimo, iż w niniejszej sprawie jest ona dopuszczalna, albowiem została złożona od postanowienia co do istoty sprawy.

We wnioskach uczestnicy domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się nieuzasadnione.

Zgodnie z art. 519¹ § 1 k.p.c. od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy oraz od postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie - w sprawach z zakresu prawa osobowego, rzeczowego i spadkowego - przysługuje skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Niewątpliwie dopuszczalna jest skarga kasacyjna od postanowienia kończącego postępowanie wieczystoksięgowe, będącego w rozumieniu art. 519¹ § 1 k.p.c. sprawą z zakresu prawa rzeczowego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 17 lipca 2020 r., III CSK 362/17, niepubl.).

Jednakże, rozstrzygnięciem co do istoty sprawy nie są wpisy ostrzeżeń i wzmianek o charakterze wpadkowym, zabezpieczające prawidłowy tok postępowania wieczystoksięgowego lub innego postępowania albo zabezpieczające skuteczność ewentualnego orzeczenia. W postępowaniu wieczystoksięgowym kończą postępowanie w sprawie tylko te postanowienia, które kładą kres określonym czynnościom w zakresie uprawnień podmiotowych związanych z ustrojem ksiąg wieczystych. Nie odpowiadają zatem tym wymaganiom postanowienia, które nie spełniają cech definitywności, np. dotyczące wpisu ostrzeżenia o toczącej się sprawie na podstawie postanowienia sądu o udzieleniu zabezpieczenia, wpisu ostrzeżenia albo sprostowania usterek wpisu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 14 maja 2020 r., V CSK 158/19, niepubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z 24 września 2015 r., V CSK 690/14, OSNC-ZD 2017/3, poz. 38; postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 października 2018 r., I CZ 90/18, niepubl. i z 13 września 2018 r., II CZ 41/18, niepubl.).

Wyrażony powyżej pogląd można uznać jako ugruntowany w judykaturze. Nie zmienia tej oceny treść orzeczenia zapadłego w sprawie IV CSK 598/17, przywołanej przez skarżącego, ponieważ w istocie Sąd Najwyższy w tej sprawie nie zajmował się problematyką dopuszczalności skargi kasacyjnej.

W rezultacie przyjąć należało, że Sąd Okręgowy w okolicznościach rozpoznawanej sprawy zasadnie odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.

Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 398¹⁴ w związku z art. 394¹ § 1 i § 3 k.p.c.

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 108 § 1, art. 397 § 3, art. 391 § 1 i art. 398²¹ w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

jw