Sąd Najwyższy

IV CZ 26/16

postanowienie SN z dnia 2016-05-19

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CZ 26/16
Data orzeczenia2016-05-19
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Anna Owczarek, SSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Mirosława Wysocka, SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący), SSN Mirosława Wysocka (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 26/16

POSTANOWIENIE

Dnia 19 maja 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Anna Owczarek
‎
SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie ze skargi T. D.

o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem

Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim

z dnia 7 kwietnia 2011 r.; sygn. akt I Ns 6611/10

w sprawie z wniosku Gminy Ł.

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 maja 2016 r.,
‎
zażalenia T. D.

na postanowienie Sądu Okręgowego w Zamościu
‎
z dnia 14 grudnia 2015 r., sygn. akt I WSC 15/15,

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

T. D. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 14 grudnia 2015 r. odrzucające jego skargę kasacyjną od postanowienia tego Sądu z dnia 23 września 2015 r., oddalającego jego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 27 lipca 2015 r., którym została odrzucona jego skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2011 r., uwzględniającym wniosek Gminy Ł. o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie własności nieruchomości. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, „o przejęcie sprawy, tj. skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpatrzenia” oraz o zasądzenie kosztów procesu za wszystkie instancje.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarga o wznowienie została wniesiona w sprawie z zakresu prawa rzeczowego, przeprowadzonej w trybie postępowania nieprocesowego. O dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach tego rodzaju rozstrzyga art. 5191 § 1 k.p.c., zgodnie z którym skarga przysługuje od postanowień sądu drugiej instancji co do istoty sprawy oraz od postanowień w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie.

Postanowienie oddalające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania nie zalicza się do żadnej z tych kategorii, co oznacza, że skarga kasacyjna od takiego postanowienia nie przysługuje. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w jednolitym, utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienia z dnia 15 października 2001 r., V CKN 357/01, OSNC 2002, nr 7-8, poz. 92, z dnia 13 czerwca 2002 r., V CZ 54/02, niepubl., z dnia 8 sierpnia 2012 r., I CZ 101/12, niepubl., z dnia 14 stycznia 2015 r., I CZ 109/14, niepubl. i z dnia 18 marca 2015 r., I CZ 25/15, niepubl.).

Z tych względów Sąd drugiej instancji trafnie odrzucił na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skargę kasacyjną jako niedopuszczalną, chociaż nieprawidłowo powołał przepis art. 3981 § 1 k.p.c., normujący dopuszczalność skargi kasacyjnej w postępowaniu procesowym. Uzasadniało to oddalenie - na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c. – zażalenia, niezawierającego żadnych argumentów prawnych mogących prowadzić do skutecznego podważenia zaskarżonego orzeczenia.

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie