IV CZ 20/20

Sygn. akt IV CZ 20/20

POSTANOWIENIE

Dnia 24 czerwca 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)
‎SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
‎SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa G. K.
‎przeciwko A. K. i K. K.
‎o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym,
‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 czerwca 2020 r.,
‎zażalenia powódki

na wyrok Sądu Okręgowego w O.
‎z dnia 2 października 2019 r., sygn. akt I Ca (...),

uchyla zaskarżony wyrok.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 2 października 2019 r. Sąd Okręgowy w O. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w O., w sprawie z powództwa G. K. przeciwko A. K. i K. K., o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym.

Orzeczenie zaskarżyła powódka, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi II instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c., poza wypadkami określonymi w § 2 i 3, sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. Treść omawianych przepisów wskazuje, że możliwość uchylenia wyroku przez sąd drugiej instancji została ograniczona wyłącznie do sytuacji wyczerpująco w tych przepisach wymienionych. Oznacza to, że nie ma podstawy do dokonywania wykładni rozszerzającej przesłanek uchylenia wyroku z art. 386 § 4 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2012 r., II CZ 141/12, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2013 r., II CZ 193/12, niepubl.). Powyższy wniosek wynika również z właściwości postępowania apelacyjnego, które obejmuje merytoryczne rozpoznanie sprawy. Sąd odwoławczy, kontynuując postępowanie przed sądem pierwszej instancji, rozpoznaje sprawę na nowo w sposób w zasadzie nieograniczony.

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego wskazując na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. Ta ocena prawna narusza art. 386 § 4 k.p.c. Sąd Rejonowy przeprowadził dowody z dokumentów, przesłuchał świadków (w tym notariusza) i strony. Wskazane przez Sąd Okręgowy dowody potrzebne do przeprowadzenia (ponowne przesłuchanie pozwanych i notariusza, dopuszczenie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy karnej, ewentualna konfrontacja świadków) stanowią jedynie uzupełnienie postępowania dowodowego. Tym samym nie ma podstaw do przyjęcia, że w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej.

aj