IV CZ 145/11

Sygn. akt IV CZ 145/11 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marta Romańska (przewodniczący) SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca) SSN Maria Szulc ze skargi uczestniczki postępowania o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 czerwca 2010 r., w sprawie z wniosku E. P., M. P., D. P. i T. P. przy uczestnictwie D. B. o wpis, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2012 r., zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 czerwca 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie D. B. złożyła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 czerwca 2010 r., podając jako podstawę prawną nieważność postępowania, bowiem nie była należycie reprezentowana w pierwszej i drugiej instancji przez profesjonalnego pełnomocnika i tym samym była pozbawiona możności działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.). Jako drugą podstawę wskazała (art. 403 § 2 k.p.c.) wykrycie takich środków dowodowych, z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, mianowicie postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 6 kwietnia 1994 r. w sprawie z wniosku J. S. P. o stwierdzenie nabycia spadku po M. P. oraz postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 9 lutego 1998 r. w sprawie z wniosku E. M. P. o stwierdzenie nabycia spadku po J. S. P. Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 14 czerwca 2011 r. odrzucił skargę uczestniczki postępowania D. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 czerwca 2010 r. Podkreślił m.in., że nie stanowi nowego dowodu w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. dowód, z którego strona mogła skorzystać przy dołożeniu należytej staranności (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 2010 r., I CSK 601/09, niepubl.). Skarżąca tymczasem powołała się na dwa wskazane w skardze postanowienia w piśmie procesowym z dnia 16 kwietnia 2010 r. stanowiącym uzupełnienie apelacji od postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 25 listopada 2010 r. w przedmiocie wpisu. Uczestniczka postępowania wniosła zażalenie wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 czerwca 2011 r., zarzucając naruszenie art. 410 § 1 i art. 403 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania m.in. w razie wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Pierwsza przesłanka określona w tym przepisie została spełniona, bowiem wskazane w skardze dwa postanowienia Sądu Rejonowego w G. niewątpliwie mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Nie została natomiast spełniona druga przesłanka, bowiem - jak trafnie podkreślił to Sąd Okręgowy w G. - uczestniczka postępowania nie tylko mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu z tych środków dowodowych, ale z nich skorzystała, skoro powołała się na wspomniane postanowienia w piśmie procesowym stanowiącym uzupełnienie apelacji. Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). jw