IV CZ 134/11

Sygn. akt IV CZ 134/11 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa M. K. przeciwko G. P. o zapłatę oraz z powództwa wzajemnego G. P. przeciwko M. K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2012 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 9 sierpnia 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie Uzasadnienie Postanowieniem z 9 sierpnia 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanej (powódki wzajemnej) od wyroku tego Sądu z 13 maja 2011 r., bowiem uznał, że nie sprostała ona obowiązkowi wyodrębnienia i uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny powołał art. 3986 § 2 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie pozwana (powódka wzajemna) zarzuciła, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 2 k.p.c. oraz art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Trafnie Sąd Apelacyjny wskazał, że elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej zostały enumeratywnie wyliczone w art. 3984 § 1-3 k.p.c. Jednym z tych wymagań jest zamieszczenie w skardze i uzasadnienie wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania (art. 3984 § 2 k.p.c.). Skarga kasacyjna wniesiona przez pozwaną (powódkę wzajemną) od wyroku z 13 maja 2011 r. nie zawierała uzasadnionego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania. Na wezwanie Przewodniczącego ten brak został przez skarżącą uzupełniony. W orzecznictwie Sądu Najwyższego kwestia powoływania się na przesłanki wymienione w art. 3989 § 1 k.p.c. została wszechstronnie i wyczerpująco wyjaśniona. Do orzecznictwa tego sięgnął Sąd Apelacyjny i przy wykorzystaniu wypracowanych w nim poglądów ocenił zarówno wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, jak i jego uzasadnienie. Zakres, w jakim Sąd Apelacyjny zbadał wniosek skarżącej o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz jego uzasadnienie pod kątem spełniania wymagań określonych w art. 3984 § 2 k.p.c. wykracza jednak poza ocenę, czy w tej części skarga kasacyjna spełnia wymagania formalne. Skarżąca we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania odwołuje się do przesłanek ustawowych (używa pojęć z art. 3989 § 1 k.p.c.), a pogłębiona ocena sposobu umotywowania tych przesłanek należy do Sądu Najwyższego w ramach instytucji przedsądu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu.