IV CZ 12/19

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-08-09

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CZ 12/19
Data orzeczenia2019-08-09
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Paweł Grzegorczyk, SSN Katarzyna Tyczka-Rote, SSN Karol Weitz, SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący), SSN Paweł Grzegorczyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 12/19

POSTANOWIENIE

Dnia 9 sierpnia 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)
SSN Paweł Grzegorczyk (sprawozdawca)
SSN Karol Weitz

w sprawie ze skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Rejonowego w K.

z dnia 24 sierpnia 2009 r., sygn. akt I Cupr (…),

w sprawie z powództwa (…) Towarzystwa Ubezpieczeń Spółki Akcyjnej w W.
przeciwko H. L.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 sierpnia 2019 r.,
zażalenia pozwanego

na postanowienie Sądu Rejonowego w K.
z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt I C (…),

odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy w K. odrzucił skargę H.L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Rejonowego w K. z dnia 24 sierpnia 2009 r., I Cupr (…), na podstawie art. 4246 § 3 w związku z art. 871 § 1 k.p.c.

Postanowienie to zaskarżył skarżący H. L.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest zaskarżalne zażaleniem, do którego rozpoznania właściwy jest Sąd Najwyższy (art. 3941 § 1 k.p.c.). W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obowiązkowe zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z zastrzeżeniem wyjątków wskazanych w art. 871 § 2 k.p.c. (art. 871 § 1 k.p.c.). Wymaganie to obejmuje również toczące się przed Sądem Najwyższym postępowanie zażaleniowe (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2018 r., V CZ 16/18, niepubl.).

H. L. samodzielnie sporządził zażalenie na postanowienie z dnia 22 kwietnia 2015 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby skarżący należał do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c. W tym stanie rzeczy zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne (art. 3986 § 3 w związku z art. 871 i art. 3941 § 3 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)