Sąd Najwyższy

IV CZ 115/17

postanowienie SN z dnia 2018-02-06

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CZ 115/17
Data orzeczenia2018-02-06
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Monika Koba, SSN Roman Trzaskowski, SSN Katarzyna Tyczka-Rote, SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący), SSN Roman Trzaskowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 115/17

POSTANOWIENIE

Dnia 6 lutego 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)
‎
SSN Monika Koba
‎
SSN Roman Trzaskowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Stowarzyszenia Filmowców Polskich w Warszawie
‎
przeciwko Telewizji Kablowej K. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K.
‎
o zapłatę,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 6 lutego 2018 r.,
‎
zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w L.
‎
z dnia 6 listopada 2017 r., sygn. akt I ACa …./16,

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 lipca 2012 r. Sąd Okręgowy w L. zakazał pozwanej Telewizji Kablowej K. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. - dokonywania reemisji w sieci telewizji kablowej utworów audiowizualnych nadawanych w programach telewizyjnych do czasu zawarcia z powodem - Stowarzyszeniem Filmowców Polskich z siedzibą w Warszawie - umowy licencyjnej na podstawie art. 211 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 90, poz. 631 ze zm.) - pkt I wyroku, zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 58.084,47 zł z odsetkami ustawowymi w wysokości 13 % od dnia 19 września 2011 r. do dnia zapłaty (pkt II), orzekł o opłacie stosunkowej (pkt III) i kosztach procesu (pkt IV).

Wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2017 r. Sąd Apelacyjny - na skutek apelacji pozwanej - uchylił wyrok Sądu Okręgowego w punkcie I w całości oraz w punkcie II w zakresie kwoty 25.557,16 złotych i w tym zakresie umorzył postępowanie (pkt I wyroku Sądu Apelacyjnego), zmienił częściowo zaskarżony wyrok punktach II i IV w ten sposób, że:

a)w punkcie II obniżył zasądzoną kwotę do kwoty 23.233,79 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 19 września 2011 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r., a w pozostałym zakresie oddalił powództwo;

b)w punkcie IV obniżył zasądzoną kwotę do kwoty 490,60 zł;

oddalił apelację w pozostałej części i orzekł o kosztach postępowania odwoławczego (pkt III i IV wyroku Sądu Apelacyjnego).

Wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżyła skargą kasacyjną pozwana, oznaczając wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 56.523 zł. W uzasadnieniu wyjaśniła, że takie oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia wynika z ustalenia przez Sąd drugiej instancji odszkodowania na kwotę 41.820,82 zł oraz zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie, które na dzień wniesienia skargi wynoszą 14.701,58 zł. Suma tych kwot wynosi 56.523 zł.

Postanowieniem z dnia 6 listopada 2017 r. Sąd Apelacyjny sprawdził wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w skardze kasacyjnej, ustalił ją na kwotę 23.233,79 zł oraz odrzucił skargę kasacyjną.

Pozwany w zażaleniu zarzucił naruszenie art. 3982 § 1 w związku z art. 19 § 1 w związku z art. 1261 § 3 k.p.c. oraz art. 3982 § 1 w związku z art. 20 w związku z art. 19 § 1 w związku z art. 1261 § 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Wbrew stanowisku pozwanej, wartość przedmiotu rozstrzygnięcia przez Sąd drugiej instancji wynosiła 23.233,79 zł., gdyż do takiej kwoty została obniżona należność zasądzona od pozwanej na rzecz powodowego Stowarzyszenia. Kwota 41.820,82 zł wskazana w pisemnych motywach wyroku Sądu Apelacyjnego dotyczyła łącznej kwoty odszkodowania należnego powódce, od której jednak Sąd drugiej instancji odliczył kwotę 18.587,03 zł uiszczoną zaliczkowo z tego tytułu przez pozwaną na rzecz powoda. Jedynie wynikająca stąd różnica w wysokości 23.233,79 zł podlegała zasądzeniu od pozwanej, jako brakująca część odszkodowania należnego powodowi.

Ponadto wbrew twierdzeniom skarżącego w licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego wyjaśniono też, że do wartości przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną nie wlicza się odsetek żądanych obok roszczenia głównego (por. m.in. postanowienia z dnia 3 października 1997 r., I CZ 119/97, nie publ., z dnia 28 października 1997 r., I CZ 149/97, nie publ., z dnia 4 listopada 1998 r., I CKN 765/98, nie publ., z dnia 21 grudnia 1999 r., II CKN 467/98, nie publ., z dnia 6 stycznia 2000 r., I CZ 173/99, nie publ.). Stanowisko Sądu Apelacyjnego, że w sytuacji zaskarżenia skargą kasacyjną całego wyroku (rozstrzygnięcia o roszczeniu głównym i nieskapitalizowanych odsetkach), wartość przedmiotu zaskarżenia jest wyznaczana wyłącznie przez wartość roszczenia głównego, należało zatem uznać za prawidłowe.

Z przedstawionych względów zażalenie podlegało oddaleniu na zasadzie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

jw

kc

Zapytaj AI o to orzeczenie