IV CZ 102/07

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2007-11-30

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy uznał, że apelacja wniesiona po zakończeniu pierwszej instancji podlegała opłacie podstawowej, mimo że sprawa została wszczęta wcześniej. Kluczowe było to, że dla środka odwoławczego zastosowanie miały już przepisy ustawy z 2005 r., a nie dawna ustawa z 1967 r. Orzeczenie jest ważne dla spraw o koszty sądowe i przejściowe stosowanie nowych regulacji.

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CZ 102/07
Data orzeczenia2007-11-30
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział IV
SędziowieJózef Frąckowiak (przewodniczący), Maria Grzelka (autor uzasadnienia), Teresa Bielska-Sobkowicz

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 102/07 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Maria Grzelka (sprawozdawca) w sprawie z powództwa P.J. przeciwko „U.” SA o zadośćuczynienie, odszkodowanie, rentę i ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2007 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 4 września 2007 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c., jako nie opłaconą, apelację powoda uznając, że apelacja podlegała opłacie podstawowej, która nie została uiszczona. W zażaleniu powód zarzucił, że jako strona zwolniona w całości od kosztów sądowych nie miał obowiązku uiszczenia opłaty podstawowej od apelacji ani w świetle ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ani w świetle nowych przepisów o kosztach sądowych obowiązujących od dnia 10 marca 2007 r. w sytuacji, gdy sprawa została wniesiona w dniu 3 marca 2003 r. i miała do niej zastosowanie ustawa z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, która nie przewidywała opłaty podstawowej. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne. Apelacja powoda została wniesiona w dniu 24 lipca 2007 r. od wyroku wydanego w sprawie wszczętej w 2003 roku. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. zmieniającej ustawę z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2007 r. nr 21, poz. 123) do opłacenia apelacji miały zastosowanie przepisy dotychczasowe, tj. przepisy ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 167, poz. 1398) w brzmieniu niezmienionym, te zaś w art. 149 ust. 1 przewidywały, że tylko do czasu zakończenia postępowania w danej instancji należało w zakresie kosztów sądowych stosować poprzednio obowiązującą ustawę o kosztach sądowych z 1967 roku. Postępowanie w pierwszej instancji zakończyło się wydaniem przez Sąd Okręgowy w L. wyroku z dnia 4 maja 2007 r. i do tego dnia w zakresie kosztów sądowych obowiązywały reguły ustawy z 1967 r., natomiast po tym dniu, a więc – do apelacji powoda, znajdowały zastosowanie przepisy art. 14 ust. 2 w zw. z art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r., zgodnie z którymi apelacja powoda podlegała opłacie podstawowej (por. uchwałę SN z dnia 24 stycznia 2007 r. III CZP 124/06 – OSNC 2007, nr 6, poz. 91 i uchwałę SN z dnia 10 stycznia 2007 r. III CZP 134/06 – OSNC 2007, nr 11, poz. 160). Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)