IV CZ 102/07
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2007-11-30
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy uznał, że apelacja wniesiona po zakończeniu pierwszej instancji podlegała opłacie podstawowej, mimo że sprawa została wszczęta wcześniej. Kluczowe było to, że dla środka odwoławczego zastosowanie miały już przepisy ustawy z 2005 r., a nie dawna ustawa z 1967 r. Orzeczenie jest ważne dla spraw o koszty sądowe i przejściowe stosowanie nowych regulacji.
Dane orzeczenia
SygnaturaIV CZ 102/07
Data orzeczenia2007-11-30
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział IV
SędziowieJózef Frąckowiak (przewodniczący), Maria Grzelka (autor uzasadnienia), Teresa Bielska-Sobkowicz
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt IV CZ 102/07
POSTANOWIENIE
Dnia 30 listopada 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Maria Grzelka (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa P.J.
przeciwko „U.” SA
o zadośćuczynienie, odszkodowanie, rentę i ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 30 listopada 2007 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 4 września 2007 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił na podstawie art.
1302
§ 3 k.p.c., jako nie opłaconą, apelację powoda uznając, że apelacja podlegała
opłacie podstawowej, która nie została uiszczona.
W zażaleniu powód zarzucił, że jako strona zwolniona w całości od kosztów
sądowych nie miał obowiązku uiszczenia opłaty podstawowej od apelacji ani
w świetle ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych ani w świetle nowych przepisów o kosztach sądowych obowiązujących
od dnia 10 marca 2007 r. w sytuacji, gdy sprawa została wniesiona w dniu 3 marca
2003 r. i miała do niej zastosowanie ustawa z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych, która nie przewidywała opłaty podstawowej.
Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne.
Apelacja powoda została wniesiona w dniu 24 lipca 2007 r. od wyroku
wydanego w sprawie wszczętej w 2003 roku. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia
14 grudnia 2006 r. zmieniającej ustawę z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2007 r. nr 21, poz. 123) do opłacenia
apelacji miały zastosowanie przepisy dotychczasowe, tj. przepisy ustawy z dnia
28 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 167, poz. 1398) w brzmieniu niezmienionym, te zaś
w art. 149 ust. 1 przewidywały, że tylko do czasu zakończenia postępowania
w danej instancji należało w zakresie kosztów sądowych stosować poprzednio
obowiązującą ustawę o kosztach sądowych z 1967 roku.
Postępowanie w pierwszej instancji zakończyło się wydaniem przez Sąd
Okręgowy w L. wyroku z dnia 4 maja 2007 r. i do tego dnia w zakresie kosztów
sądowych obowiązywały reguły ustawy z 1967 r., natomiast po tym dniu, a więc –
do apelacji powoda, znajdowały zastosowanie przepisy art. 14 ust. 2 w zw. z art.
100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r., zgodnie z którymi apelacja powoda
podlegała opłacie podstawowej (por. uchwałę SN z dnia 24 stycznia 2007 r. III CZP
124/06 – OSNC 2007, nr 6, poz. 91 i uchwałę SN z dnia 10 stycznia 2007 r. III CZP
134/06 – OSNC 2007, nr 11, poz. 160).
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 39814
w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.).
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Spółdzielnia musi wykazać opłaty – wyrok SO w Olsztynie
IX Ca 897/15 · 2016-03-02
Opóźnienie lotu a awaria techniczna – wyrok SR Warszawa
II C 1886/14 · 2016-02-25
Brak opłaty od pozwu a koszty procesu – SR w Gdyni
I C 552/15 · 2016-03-08
Zwrot kosztów najmu auta zastępczego a sprawa gospodarcza
VI GC 132/15 · 2016-03-03
Lokal socjalny a odpowiedzialność gminy – wyrok SO Olsztyn
IX Ca 869/15 · 2016-02-24
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)