IV CSK 94/19

Sygn. akt IV CSK 94/19

POSTANOWIENIE

Dnia 12 lipca 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa W. C.
‎przeciwko P. R.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 lipca 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego

od wyroku Sądu Okręgowego w T.
‎z dnia 19 września 2018 r., sygn. akt VIII Ca (…),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na jej oczywistej zasadności. Wedle skarżącego oddalenie apelacji było wadliwe, gdyż sąd powinien był uchylić wyrok sądu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania w związku z nierozpoznaniem istoty sprawy wynikającym z przedstawienia przez skarżącego dopiero w apelacji wierzytelności do potrącenia.

Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Z ustaleń dokonanych przez sądy meriti, a wiążących Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym wynika, że przedstawiona przez pozwanego wierzytelność do potrącenia była niewymagalna. Wbrew twierdzeniom skarżącego wierzytelność ta została przedstawiona do potrącenia już w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a sąd ten wypowiedział się na temat przyczyn odmowy uwzględniania zarzutu potrącenia w swoim uzasadnieniu. Trudno zatem prima facie dopatrzeć się powoływanego nierozpoznania istoty sprawy. Nie bez znaczenia jest także, że skarżący w podstawie kasacyjnej zarzuca naruszenie art. 233 § 1 k.p.c., a tym samym zmierza do podważenia poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym.

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c. a contrario).

jw