IV CSK 9/21

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2021-06-28

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CSK 9/21
Data orzeczenia2021-06-28
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący), SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 9/21

POSTANOWIENIE

Dnia 28 czerwca 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa Banku […] Spółki Akcyjnej w W.
przeciwko M. C.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 czerwca 2021 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 5 grudnia 2019 r., sygn. akt V ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Niniejsza sprawa odnosi się do oceny, czy w okolicznościach związanych z wykonaniem umowy kredytu doszło do skutecznego złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu tej umowy przez bank. Jak wynika z ustaleń faktycznych, kredyt został zaciągnięty poza zakresem działalności gospodarczej i zawodowej kredytobiorcy (jako kredyt mieszkaniowy). Umowa miała tym samym, jak się wydaje, charakter konsumencki. Wymaga to szczególnie wnikliwego spojrzenia na sposób komunikacji stron - z uwzględnieniem faktu, że była ona prowadzona między profesjonalnym uczestnikiem obrotu (bankiem) i nieprofesjonalistą (konsumentem). Z prawnego punktu widzenia, sprawa skupia się przede wszystkim na (ujmowanej dość kazuistycznie) wykładni art. 61 k.c. w związku z koniecznością ustalenia, czy sposób doręczenia oświadczenia o wypowiedzeniu umowy oznaczał skuteczne złożenie oświadczenia woli konsumentowi. W sprawie nie występują wyraźne argumenty przemawiające za oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). Równocześnie, w związku z dość silnie kazuistycznym charakterem sprawy, brak jest także istotnych problemów prawnych, które odpowiadałyby przesłankom z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. W sprawie nie została wniesiona odpowiedź na skargę kasacyjną.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

ke

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)