IV CSK 83/16

Sygn. akt IV CSK 83/16

POSTANOWIENIE

Dnia 30 sierpnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z wniosku M. C. i Z. C.
‎przy uczestnictwie Z. P.
‎o rozgraniczenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 sierpnia 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego w Radomiu
‎z dnia 17 lipca 2015 r., sygn. akt IV Ca 53/15,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Radomiu z  dnia 17 lipca 2015 r., opartej na obu podstawach kasacyjnych przewidzianych w  art. 398³ § 1 k.p.c., uczestniczka postępowania Z. P. uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością, na którą wskazują „istotne i oczywiste naruszenia przez Sąd Okręgowy w Radomiu przepisów prawa materialnego i postępowania”.

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w  orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398⁹ § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 398⁹ § 1 k.p.c.

Uczestniczka nieskutecznie powołała się na oczywistą zasadność skargi, a  zatem na przyczynę przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianą w art. 398⁹ §  1 pkt 4 k.p.c. Skarżąca nie uzasadniła twierdzenia o jej wystąpieniu stosowną argumentacją prawną, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa materialnego i  procesowego, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z  dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).

Uzasadnienie wniosku uczestniczki o przyjęcie skargi do rozpoznania z  powodu jej oczywistej zasadności sprowadza się do powtórzenia podstaw skargi z całkowitym pominięciem aspektu „oczywistości” zarzucanych w ich ramach naruszeń prawa, mogącego prowadzić do stwierdzenia oczywistej zasadności skargi.

Nie stwierdziwszy okoliczności, która uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c.

db