IV CSK 703/15

Sygn. akt IV CSK 703/15

POSTANOWIENIE

Dnia 14 kwietnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Maria Szulc

w sprawie z wniosku J. K. i R. C.
‎przy uczestnictwie D. N.
‎o rozgraniczenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 kwietnia 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyń

od postanowienia Sądu Okręgowego w L.
‎z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt II Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 398⁴ § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i  nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do  rozpoznania oraz jego uzasadnienia.

Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. Dla skutecznego powołania w skardze przesłanki określonej w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy  jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia lub też  podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę.

W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi skarżący nie przeprowadzili pogłębionego wywodu prawnego dotyczącego naruszenia art. 382 i 381 k.p.c. uzasadnionego jedynie nie przeprowadzeniem przez Sąd drugiej instancji dowodów  osobowych zgłoszonych przed Sądem Rejonowym i nie przedstawili argumentów, które wskazywałyby na niewątpliwą, widoczną na pierwszy rzut  oka,  bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność postanowienia z  przepisami prawa  niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody  oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania obowiązującymi w  demokratycznym państwie prawa (por. m. in. postanowienia SN z dnia 8 marca  2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100). Skarżący nie wnosili o przeprowadzenie tych dowodów w postępowaniu apelacyjnym a zważywszy na motywy Sądu Okręgowego w zakresie oceny braku rozstrzygnięcia przez  Sąd  pierwszej instancji w ich przedmiocie w aspekcie istotności i wpływu na rozstrzygnięcie merytoryczne oraz zważywszy na treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, brak podstaw do stwierdzenia, że skarżący skutecznie wykazali kwalifikowane, niewątpliwe i widoczne prima facie naruszenie przepisów prawa stanowiących jego podstawę.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 w zw. z 13 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, bowiem wniosek uczestnika o ich zasądzenie nie dotyczy etapu przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

jw