IV CSK 7/16

Sygn. akt IV CSK 7/16

POSTANOWIENIE

Dnia 29 czerwca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z powództwa A. T.
‎przeciwko Bankowi [...] Spółce Akcyjnej w W.
‎o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 czerwca 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
‎z dnia 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt I ACa 895/14,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 21 kwietnia 2015 r., opartej na podstawie naruszenia przepisów prawa materialnego art. 65 § 2 i art. 118 k.c., pozwany Bank […] S.A. w W. wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania, gdyż w sprawie „zaistniały istotne zagadnienia prawne wymagające rozstrzygnięcia a mianowicie czy w świetle unormowań zawartych w treści:

- umowy o kredyt na rozwój i restrukturyzację rolnictwa i przemysłu spożywczego, paszowego i utylizacyjnego z dnia 23 lipca 1992r.,

- umowy w sprawie kredytowania inwestycji i przedsięwzięć inwestycyjnych podmiotów gospodarczych związanych z rozwojem i restrukturyzacją rolnictwa i przemysłu spożywczego, paszowego i utylizacyjnego z dnia 18 grudnia 1991 r., zawartej pomiędzy Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej a […] Bankiem […] SA,

- umowy zawartej w dniu 18.06.1997r. pomiędzy Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa a […] Bankiem […] SA,

specyfikujących źródło kredytowania, w części ze środków Banku a w części ze środków budżetowych, dopuszczalnym jest przyjęcie, że wierzytelności Skarbu Państwa są związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Bank i w konsekwencji odnoszą się do nich regulacje zawarte w art. 118 k.c. w zakresie przedawnienia roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej”.

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398⁹ § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez stronę odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 398⁹ § 1 k.p.c.

Skarżący nieskutecznie powołał się na przyczynę przewidzianą w art. 398⁹ §   pkt 1 k.p.c. Jej wykazanie wymagało precyzyjnego sformułowania określonego problemu prawnego o charakterze abstrakcyjnym, powołania przepisów, które stanowiły źródło jego powstania, zaprezentowania jurydycznej argumentacji przekonującej o istnieniu na tle tego problemu rozbieżnych ocen prawnych, a także świadczącej o poważnych trudnościach w jego rozwiązaniu, ponadto wskazania, dlaczego jest ono istotne (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 12 grudnia 2013 r., IV CSK 384/13, niepubl.).

Postawiona przez skarżącego kwestia nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, skarżący ograniczył się do pytania odzwierciedlającego istotę zarzutów skargi oraz jego wątpliwości odnośnie do prawidłowości zaskarżonego orzeczenia, nie przedstawił natomiast wymaganej argumentacji prawnej, przekonującej, że w sprawie pojawił się abstrakcyjny, istotny problem prawny, którego rozwiązanie wywołuje poważne trudności i wymaga zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy. Pytanie to zostało tak mocno osadzone w realiach sprawy, że odpowiedź na nie wykraczałaby poza dopuszczalny zakres badania sprawy przez Sąd Najwyższy w ramach przedsądu, które nie może polegać na ocenie podniesionych w skardze zarzutów.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c.

aj