IV CSK 69/15

Sygn. akt IV CSK 69/15

POSTANOWIENIE

Dnia 11 sierpnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z powództwa W. M.
‎przeciwko Spółdzielni H. w O.
‎o uchylenie uchwały,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 11 sierpnia 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
‎z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt I ACa 309/14,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Pozwana Spółdzielnia H. w O. w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 18 września 2014 r., opartej na podstawie naruszenia art. 42 § 8 Prawa spółdzielczego uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania tym, że jest ona oczywiście uzasadniona, bowiem „Sąd Apelacyjny dopuścił się rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 42 § 8 prawa spółdzielczego poprzez błędną wykładnię tego przepisu a w konsekwencji jego niewłaściwe zastosowanie (…)”, czego wynikiem miało być wadliwe uznanie ustalonych w sprawie okoliczności za umożliwiające nieuwzględnienie upływu terminu do wniesienia do sądu powództwa o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia spółdzielni.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisów, możliwego do  stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia i podstaw skargi. Zakres badania sprawy w ramach przedsądu nie pozwala Sądowi Najwyższemu na dokonywanie na tym etapie postępowania oceny zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Z tego względu powołanie się na przesłankę oczywistej zasadności skargi nie może być sformułowane w sposób wymagający takiej oceny, lecz powinno się koncentrować na argumentacji prawnej odrębnej od merytorycznej motywacji skargi. Z tymi założeniami pozostaje w  sprzeczności uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi pozwanej, które stanowi jedynie zmodyfikowaną wersję uzasadnienia zarzutów skargi, a ocena podniesionych okoliczności byłaby w istocie równoznaczna z rozstrzyganiem o  zasadności podstaw skargi. Co więcej, kwestie te dotyczą nie tyle wątpliwości co do znaczenia ogólnych pojęć ustawowych, przy wykładni i stosowaniu których zresztą sąd korzysta ze znacznej swobody jurysdykcyjnej, ale w istocie chodzi o  prawidłowość zastosowania przepisu w określonej sytuacji faktycznej, a to nie stanowi przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).