IV CSK 654/14

Sygn. akt IV CSK 654/14

POSTANOWIENIE

Dnia 14 maja 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa J. G.
‎przeciwko M. P.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 maja 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
‎z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACa 770/12,

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego,

3) przyznaje adwokat A.F. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Gdańsku kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Według art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Powód, przytaczając jako podstawy kasacyjne naruszenie - w różnych układach i powiazaniach – przepisów art. 217 § 2, art. 232 zdanie drugie, art. 278 §  1, art. 299, 328 § 2, art. 378 § 1, art. 381, 382, 386 § 1, art. 391 § 1, 495 § 2 i 3 w  brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 16 września 2011 r., art. 496 k.p.c., art. 6, 65 § 2, art. 734 § 1 i 2, art. 750, 888 § 1 k.c., art. 9 i 10 Pr. wekslowego - uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania:

- występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych, dotyczących potrzeby przeprowadzenia w okolicznościach sprawy dowodu z opinii biegłego z  zakresu pisma oraz możliwości zasądzenia w postępowaniu nakazowym roszczeń dochodzonych na podstawie weksla, mimo nieważności weksla, w razie stwierdzenia ustnej umowy wyrażającej stosunek podstawowy,

- potrzebą wykładni przepisów art. 495 § 2 i 3 k.p.c. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 16 września 2011 r. wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,

- oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398⁹ §1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Wskazane przez powoda kwestie nie są zagadnieniami tego rodzaju z przyczyn wyjaśnionych w odpowiedzi pozwanej na skargę kasacyjną. Podobnie z przyczyn wyjaśnionych w odpowiedzi pozwanej na skargę kasacyjną nie zachodzi powoływana przez powoda potrzeba wykładni. Nie występuje też podstawa do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu oczywistej jej zasadności. W art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na oczywistą jej zasadność, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 398⁹ §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia, objęta podstawami kasacyjnymi, jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego z  przytoczonych w skardze przepisów prawnych.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 §1 i art. 398²¹ k.p.c. oraz § 6 pkt 7 i § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013.461.; podstawę przyznania zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w  postępowaniu kasacyjnym stanowiły przepisy § 2 ust. 3, § 6 pkt 7, § 13 ust. 4, §  19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w  sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013. 461).

l.n