Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2015-08-05
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoSygn. akt IV CSK 65/15
POSTANOWIENIE
Dnia 5 sierpnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jan Górowski
w sprawie z wniosku J. Z.
przy uczestnictwie R. C. , Z. C i S. C. o dział spadku i zniesienie współwłasności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 5 sierpnia 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania
S. C.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Zamościu
z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt I Ca 89/14,
odrzuca skargę kasacyjną i oddala wniosek pozostałych zainteresowanych o przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W sprawach działowych o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia nie niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.). Jak wielokrotnie zaś wskazywał Sąd Najwyższy wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego w sprawach działowych określa nie wartość całego dzielonego majątku ani nawet nie wartość udziału skarżącego w spadku, lecz wartość konkretnego interesu skarżącego i roszczenia, które chce on zrealizować przy pomocy skargi kasacyjnej. Przy zaskarżeniu postanowienia działowego tylko w części, wartością przedmiotu zaskarżenia jest wartość tych rzeczy, praw lub roszczeń, których zaliczenie lub nie zaliczenie do majątku spadkowego, podział lub rozliczenie skarżący kwestionuje (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r. III CZ 98/02, OSNC 2004 nr 1, poz. 11, z dnia 16 listopada 2011 r. IV CSK 280/11 i z dnia 24 października 2013 r. IV CSK 98/13, niepubl.).
Skarżący nie zakwestionował przyznania mu na wyłączną własność gospodarstwa działowego. Wprawdzie wbrew wiążącym Sąd Najwyższy ustaleniom (art. 39813 § 2 k.p.c.) podniósł, że budynki usytułowane na działce nr […] były nakładem jego rodziców A. i H. C., niemniej pomimo tego jego rzeczywisty interes w zaskarżeniu orzeczenia nie osiągnął minimalnego progu 150 000 zł. Bez budynków bowiem mogła zostać zasądzona na rzecz pozostałych zainteresowanych łączna spłata w kwocie 56 531,25 zł. (9/32 części z 201 000 zł). Skoro Sąd drugiej instancji zasądził spłaty w łącznej kwocie 122 915,25 zł to interes prawny wnioskodawcy w zaskarżeniu wyrażał się kwotą 66 384,35 zł. Należało jeszcze doliczyć do tej kwoty sumę 23 651,07 zł z tytuły zwiększenia spłat przez Sąd Okręgowy w porównaniu z zasądzonymi przez Sąd Rejonowy. Łączna kwota 90 035,42 zł jest niewątpliwie niższa od określonej w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. dolnej granicy dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach działowych, a zatem, skarga kasacyjna nie była dopuszczalna.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. należało orzec, jak w sentencji.
