IV CSK 646/14

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-05-12

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CSK 646/14
Data orzeczenia2015-05-12
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowiePrezes SN Tadeusz Ereciński, Prezes SN Tadeusz Ereciński (przewodniczący), Prezes SN Tadeusz Ereciński (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 646/14

POSTANOWIENIE

Dnia 12 maja 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie z wniosku Związku […] w W.
przy uczestnictwie Gminy Miasta […],Związku […]1 z siedzibą w W., S. z siedzibą w G., Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta G., Związku […]2 z siedzibą w G., G. z siedzibą w G. i Y. z siedzibą w G.
o stwierdzenie zasiedzenia,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 maja 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku
z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt III Ca 334/13,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz nie obciąża wnioskodawcy kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Dlatego też nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania.

W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania - nie występuje wskazane we wniosku istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Istotnym  zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa, takim zaś zagadnieniem niewątpliwie nie jest wskazana w skardze kasacyjnej kwestia wykładni wskazanych w skardze przepisów. Przepisy te były już wielokrotnie wykładane w orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz komentowane w piśmiennictwie.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)