IV CSK 634/13

Sygn. akt IV CSK 634/13

POSTANOWIENIE

Dnia 10 kwietnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Maria Szulc

w sprawie z wniosku L. S.
‎przy uczestnictwie M. B., R. D., M. D., Gminy K., Z. H. K., Z. K.-C., A. K., B. M., A. O., M. T. O., B. O., J. R., W. R., Skarbu Państwa - Starosty […], A. S. i H. S.
‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 kwietnia 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania Gminy K.

od postanowienia Sądu Okręgowego w L.
‎z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą stanowiły podstawę wstępnej, merytorycznej oceny skargi kasacyjnej z punktu widzenia kwalifikowanych przesłanek określonych w art. 398⁹ § 1 k.p.c. Dla skutecznego powołania się w skardze na przesłankę z punktu czwartego tego przepisu konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia lub też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę.

Pełnomocnik uczestniczki wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej umotywował w sposób następujący: „Mimo wyraźnego wskazania, co powinien ustalić w sprawie Sąd Okręgowy w L., nie zrobił tego. Wskazał tylko na wypowiedzi K. O., znane już wcześniej i tak samo jak wcześniej podsumował je, nie osadzając ich w całym kontekście sprawy. Nieweryfikowalna, jak mówią niektórzy, „rozmowa z nieboszczykiem” nie powinna zastępować standardowych ustaleń”. Takie uzasadnienie przesłanki oczywistej zasadności skargi w sposób rażący nie spełnia wymogu wykazania oczywistego, kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego oraz ich wpływu na wynik sprawy. Skarżący nie wskazał przepisów prawa, które zostały naruszone, a zakwestionowanie ustaleń faktycznych i oceny dowodów nie jest skuteczne z uwagi na zakaz określony w art. 398³ § 3 k.p.c. oraz wynikające z art. 398¹³ in fine związanie Sądu Najwyższego ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia. Wskazanie na przeprowadzenie postępowania przez Sąd drugiej instancji, sprzecznie z motywami zawartymi w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z  dnia 24 sierpnia 2011 r., IV CSK 580/10, nie może uzasadniać oczywistej zasadności skargi wobec braku zarzutu naruszenia art. 398²⁰ k.p.c. oraz wobec treści art. 398¹³ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy jest władny dokonywać oceny tylko tych zarzutów, które zostały przez skarżącego sformułowane i nie może uwzględniać naruszenia innych przepisów, a zwłaszcza stawiać hipotez co do tego, jakiego przepisu prawa mogą dotyczyć argumenty sformułowane w uzasadnieniu skargi. Skoro kwestia przekroczenia granic związania wykładnią pozostaje poza kognicją Sądu Najwyższego przy merytorycznym rozpoznaniu sprawy, nie może również stanowić skutecznego argumentu uzasadniającego zaistnienie omawianej przesłanki. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem jest odrębną konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi kasacyjnej (art. 398⁴ § 2 k.p.c.) i nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów na uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c.

[aw]

es