IV CSK 631/15

Sygn. akt IV CSK 631/15

POSTANOWIENIE

Dnia 15 marca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa B. Spółki z o.o. w K.

w upadłości układowej
‎przeciwko P. […] Spółce z o.o. w R.
‎przy udziale nadzorcy sądowego D. S.-W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 marca 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Okręgowego w L.
‎z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt IX Ga […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w L. oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 4 lipca 2012 r., którym zasądzono na rzecz powoda kwotę 71 497,40 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 25 czerwca 2010 r.

Pozwany w skardze kasacyjnej powołał obie podstawy przewidziane w art. 398³ § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania przyczynę objętą art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączył z potrzebą wyjaśnienia na tle wykładni art. 654 k.c., „czy w braku odmiennego postanowienia umowy inwestor obowiązany jest na żądanie wykonawcy przyjmować wykonane roboty częściowo, w miarę ich ukończenia, za zapłatą odpowiedniej części wynagrodzenia, również wówczas, gdy datę odbioru częściowego wykonawca wyznacza po umówionej dacie odbioru końcowego robót”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rozpoznanie skargi kasacyjnej, będącej kwalifikowanym, nadzwyczajnym środkiem odwoławczym musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, związanymi z ochroną interesu powszechnego. Indywidualny interes skarżącego podlega uwzględnieniu o ile jest zgodny z interesem powszechnym. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących wątpliwości w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Dlatego nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Stwierdzenie, czy te szczególne względy zachodzą w konkretnej sprawie dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na istnienie chociaż jednej z przesłanek wymienionych w art. 398⁹ § 1 k.p.c.

Powołanie przyczyny objętej art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga przedstawienia zagadnienia prawnego z powołaniem konkretnych przepisów prawa, wykazania, że jest istotne, nowe, poważne i nierozwiązanie dotąd w orzecznictwie sądowym, a wyjaśnienie go ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia sprawy skarżącego, ale także innych podobnych spraw (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, niepubl; z dnia 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r. niepubl.; z dnia 26 stycznia 2012 r., I PK 124/11, niepubl.). Ponadto zagadnienie powinno być sformułowane w  sposób ogólny i abstrakcyjny, umożliwiający Sądowi Najwyższemu udzielenie odpowiedzi uniwersalnej, niesprowadzającej się do samej subsumcji i rozstrzygnięcia sporu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., I PK 124/11, niepubl.). Zredagowane przez skarżącego zagadnienie pozbawione jest właściwości kwalifikujących je jako istotne i nowe w powołanym rozumieniu. Wykładnia art. 654 k.c. była przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, a wniosek skarżącego nie zawiera argumentów wskazujących na potrzebę podjęcia tej problematyki po raz kolejny, czy zmiany dotychczas dokonanej. Rozważania skarżącego nie uwzględniają w miarodajnej mierze objętej tym uregulowaniem kolejności stosowania zasad oddawania robót przez wykonawcę i wiążącej się z tym wykładni umowy lub przepisu ustawy. Wątpliwości związane z tą problematyką dotyczą w istocie subsumpcji okoliczności tej sprawy do odnoszących się do nich regulacji, a zatem zmierzają do poddania kontroli zaskarżonego orzeczenia, a nie do wyjaśnienia istotnego i nowego zagadnienia prawnego lub wykładni przepisu. Podkreślenia wymaga, że argumenty łączące się także z tą przyczyną przedsądu powinny być umiejscowione w ustalonej przez Sąd drugiej podstawie faktycznej, którą Sąd Najwyższy jest związany, zgodnie z art. 398¹³ § 2 k.p.c.

W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności, której przyczyny Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia, stosownie do art. 398¹³ § 1 k.p.c.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c.

l.n